به گزارش مفدا، قرآن کتاب خداوند مهربان است که در آیه آیه آن نکات، دستورات، راهنمایی‌ها، ارشادات، پیام‌ها و فرمایشات پروردگار به اشرف مخلوقاتش را می‌بینیم، تا انسانی با تکیه بر این آیات نور، قدم در مسیر انسانیت و کمال گذاشته و بتواند کلام الهی را همچون راه‌گشایی همیشگی و دوستی مهربان همراه خود داشته باشد.

در این بخش از «یک آیه یک پیام» به صورت کلیپ تصویری، تلاش داریم تا به معنای آیات« ۸۷ و ۸۸ سوره مبارکه انبیاء» بپردازیم.

در این آیات مبارک می‌خوانیم «وَذَا النُّونِ إِذ ذَّهَبَ مُغَضِباً فَظَنَّ أَن لَّن نَّقْدِرَ عَلَیْهِ فَنَادَی‏ فِی الظُّلُمَتِ أَن لَّا إِلَهَ إِلَّا أَنتَ سُبْحَنَکَ إِنِّی کُنتَ مِنَ الظَّلِمِینَ فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَنَجَّیْنَهُ مِنَ الْغَمِّ وَکَذَلِکَ نُنجِی الْمُؤْمِنِینَ‏»

(آن هنگام که خشمگین (و با قهر از میان مردم بیرون) رفت و گمان کرد که (آسوده شد و) ما بر او تنگ نخواهیم گرفت، (امّا همین که در کام نهنگ فرو رفت و سبب آن را دانست) پس در آن تاریکیها ندا داد که (خداوندا!) جز تو معبودی نیست، تو پاک و منزهی (و) همانا من از ستمکاران بودم (و نمی‏ بایست مردم را به خاطر سرسختی‏ شان رها کرده و تنها بگذارم).
پس ( دعای ) او را اجابت کردیم و او را از آن اندوه نجات دادیم و ما این چنین، مؤمنان را نجات می‌دهیم).