به گزارش مفدا، حسین اقبالی نسب در کارگاه "خویشتنداری در قرآن" که یکشنبه ۱۴ مهرماه در محل سالن جلسات معاونت فرهنگی و دانشجویی وزارت بهداشت برگزار شد، گفت: امروز در عصر ارتباطات، انسانها نیازمند تمرکز هستند اما به دلیل استرس‌ها و فشارها و اطلاعات روز افزون، تمرکز خود را از دست داده اند. باید برای بازیابی تمرکز و آرامش، خویشتنداری را بیاموزند.

اقبالی نسب در تعریف خویشتنداری تصریح کرد: در قرآن کریم مفهوم خویشتنداری با کلمه "تقوا" تعریف شده است. «اِنَّ اَکرَمَکُم عِندَاللهِ اَتقَاکُم» یعنی بهترین شما نزد خداوند با تقواترین شما است. تقوا از ریشه وقایه، به معنی کسی است که در بیابان روی سنگ و خار حرکت می‌کند و دقت می‌کند که پایش روی سنگ و خار نرود.

وی در ادامه با اشاره به آیه ۱۸ سوره حشر «یا ایها الذین آمنوا اتقوا الله ولتنظر نفس ما قدمت لغد واتقوا الله ان الله خبیر بما تعملون» گفت: فرآیند و مکانیزم تقوا با مکانیسم "نظر کردن" به سرانجام می‌رسد. در این آیه آمده است: «ولتنظر نفس ما قدمت لغد» تقوا در این آیه به این معنا است که انسان بنگرد چه چیزی را رعایت می‌کند.

اقبالی نسب سپس به بیان تفاوت دو واژه "نظرکردن" و "دیدن" پرداخت و گفت: در نظر کردن دقت می‌کنم تا در اعمالم اندیشه و احساس سالم وجود داشته باشد. "نظر کنید" یعنی ببینید که چه چیزی را رعایت می‌کنید. مکلفیم بر اساس آموزش‌های قرآن کریم درست و استاندارد عمل کنیم. برای اینکه حس کنید از خودتان مراقبت می‌کنید روزانه یکی دو صفحه از قرآن کریم را بخوانید. قرآن را مطالعه کنید و استاندارهای زندگی سالم و حال خوب را از آن استخراج کنید. تا آخر عمر کاری جز مراقبت از خود نداریم.

وی تاکید کرد: کسی که حال خوبی ندارد، یکی از آموزه‌های دینی را به درستی نیاموخته است. بخشیدن خود، دیگران و صبر را نیاموخته است. یا روی کلماتش کار نکرده و از کلمات خبیث استفاده می‌کند. در آیات قرآن بر استفاده از کلمات صحیح تاکید شده است. آیاتی چون «و لا تنابزوا بالالقاب»، «قولوا قولا لینا»و «قولوا قولا سدیدا» در قرآن بر استفاده از الفاظ و عبارات صحیح در کلام تاکید دارد.

اقبالی نسب اضافه کرد: اگر به آموزه های قرآن عمل کنیم حال روحی ما خراب نمی‌شود. مدرس کارگاه "خویشتنداری در قرآن" اضافه کرد: آنچه موجب سلامت روان ما است تمرینهایی است که برای دیدن، همراه با استانداردها انجام می‌شود. یکی از آنها خواندن قرآن است. «فاقرءوا ما تیسر من القران» قرآن اگر هر روز خوانده شود در ما سیستمی ایجاد می‌شود که دائما خود را اشباع می‌کند و سلامت روان ما تامین می‌شود. زندگی عرفا دائما در سکوت، صبر و مهربانی می‌گذرد.

وی اضافه کرد: انسان چیزی جز تلاش نیست «ان لیس للانسان الا ما سعی» باید اراده خود را افزایش دهیم و به کمک اراده کارها را به سرانجام برسانیم. اراده، توانایی و قدرت درونی است که باید به سمت آن برویم. چگونه اراده در ما تقویت می‌شود؟ کسانی که همیشه در حال تمرین تقوا هستند می‌دانند که ریاضت گفتگو، سخت‌ترین ریاضت در جهان  است. اگر می‌خواهید اراده کارهای بزرگ را داشته باشید باید روی کلمات دقت کنید. کسی که از زبانش مراقبت کند گویا به کل قرآن عمل کرده است.

وی افزود: برای افزایش اراده باید مراقبت از خود و ریاضت گفتگو را فراموش نکنیم. در سخنان یکی از بزرگان آمده است: آنچه در دهان می‌گذاری تو را نجس نمی‌کند بلکه آنچه بر زبانت جاری می‌کنی تو را نجس می‌کند. 

اقبالی نسب سپس با اشاره به نتایج تحقیقات روانشناسان در حوزه استرس گفت: روانشناسان پس از انجام تحقیقات گسترده به این نتیجه رسیدند افرادی که درگیر استرس هستند دچار کلافگی، نگرانی یا ضعف هستند. کسانی که کارهای ناتمام دارند، کلافه هستند و دائما فشار مزمنی را تحمل می‌کنند. افراد نگران، کسانی هستند که برنامه‌ای برای خود ندارند، تنها به دنبال نتایجند و تلاش نمی‌کنند. افراد ضعیف نیز افرادی هستند که منتظرند دیگران تغییر کنند. این افراد آرام آرام ضعیف می‌شوند. 

وی تاکید کرد: از امروز در مورد نداشته ها با کسی صحبت نکنید زیرا فرکانس آنها را جذب می‌کنید. در مورد داشته ها و اتفاقات خوب با دیگران صحبت و گفتگو کنید. در اشعار حافظ آمده است: «اگر دشنام فرمایی و گر نفرین دعا گویم    زبان تلخ نی ریزد لب لعل شکر خا را» کسی که می‌خواهد دائما در حال مراقبت از کلام خود باشد و مهندسی کلام و ریاضت گفتگو را رعایت کند، باید بداند که چه حرفی را به چه کسی، کی، کجا و چگونه بگوید؟ و سکوت، نگفتن چیزی نیست، بلکه ساکت کردن چاپلوسی، تملق و ریا است و در ارتباطات است که مقدس می‌شویم.

اقبالی نسب ارتباط سالم و موفق با دیگران را موجب قداست انسان دانست و گفت: وقتی با یک انسان در ارتباط هستید گویا در یک معبد هستید. تمام راه‌ها به شما باز می‌شود. وقتی بنده خدا را مراعات می‌کنیم، خداوند رعایت می‌شود. با بخشیدن و تحلیل صحیح رفتار افراد از رقابت در آمده و به رفاقت می‌رسیم. مؤمن به دنبال امن کردن دیگران است و اگر دیگران از دست و زبان ما در امان نباشند مؤمن نیستیم.

وی سرزنش، مقایسه و تمسخر را از عوامل مسوم کننده زندگی برشمرد و تصریح کرد: کلام تو عصای معجزه گر توست. در ریاضت گفتگو، باید ابتدا پاکسازی کلام صورت گیرد و سپس زیبا سازی کلام مطرح می‌شود. تزکیه ابتدا پاک کردن بعد زیبا کردن است. باید قصه‌گوهای خوبی باشیم. به جای سختی ها از سرسختی‌ها بگوییم. قصه گویی و داستانهای واقعی کم شده است و قصه انبیای الهی نمونه های زیبایی از ایستادگی انسانها در برابر سختی‌ها است.