به گزارش مفدا، دهمین جشنواره بین‌المللی «سیمرغ» با شعار «سالم زیستن، هنر است» در پنج بخش تئاتر، فیلم، ادبی، هنرهای تجسمی و موسیقی، تابستان امسال در شهر تهران برگزار می‌شود. در اینجا ترانه‌ای از رتبه دوم بخش ترانه نهمین جشنواره بین‌اللمللی سیمرغ سروده علی محمودی خورندی، دکترای حرفه‌ای پزشکی دانشگاه علوم پزشکی ارتش را باهم می‌خوانیم.
چارراه
سر این چارراه یه دختره که
بار یه زندگیه رو پشتش
لحظه‌هاشو بساط کرده و جاش
شرفش رو گرفته تو مشتش
آسمون، سقف مطمئنی بود
وقتی که خونه آینه‌ی دق شد
بچگی‌هاشو توی خونه گذاشت
سر این چارراه بالغ شد
این صبوری یه‌کم بعیده ازش
طاقتش تو پَر زمونه زده
یه گل نازک و ظریفه ولی
از دل صخره‌ها جوونه زده
یه‌تنه روح داده به تن شهر
مثل یه مرواریده واسه صدف
هر چی حافظ سروده یه طرف و
هر چی هم اون فروخته یه طرف
فال‌هاش هیچ موقع بد نمیاد
خودش از روی آسمون چیده
آرزوهاشو دستچین کرده
توی پاکت به عابرا می‌ده
واسه عشق نداشته‌ش هر روز
دلش از روز قبل تنگ‌تره
خیلی وقته یه پیرهن تنشه
حتی از سایه‌شم یه‌رنگ‌تره
با غروری که مونده پشت سر
عابرای عبوس، وقت عبور
کفریه هدفونای گیج و کَره
خسته از عینکای دودی کور
خسته می‌شه، ولی نمی‌خوابه
غصه داره، ولی چشاش تَر نیست
تو نگاها یه بچه بیشتر نیست
اما از هیچ مردی کمتر نیست
زانوهاش تا نخورده با اینکه
خستگیش از چشاش معلومه
سر این چارراه یه دختر، نه
سر این چارراه یه خانومه