به گزارش مفدا، وی که شخصا انتظار راهیابی آثارش را به مرحله داوری نداشت، گفت: دو داستان من تم خاصی داشت و در قالب سبک مدرن تنظیم شده بود که با توجه به اینکه جزو محورهای این جشنواره نبود شخصا انتظار نداشتم به چنین موضوعاتی اهمیت داده شود اما همین که به چنین موضوعی توجه شد نشان میدهد جشنواره سیمرغ از سطح بالایی برخوردار است.
کنی ادامه داد: در این داستان روی فرم اثر و شخصیتپردازی داستان کار ویژهای انجام داده بودم و خرسندم از اینکه همه آثار ارسالی به جشنواره مورد ارزیابی و سنجش واقع شده است.
این برگزیده نهمین دوره جشنواره سیمرغ یادآور شد: جشنواره نهم نسبت به سال گذشته از پیشرفتهای قابلتوجهی برخوردار بود، این جشنواره موجب شد افرادی که سالها در زمینه داستاننویسی فعالیت میکردند فرصت رقابت و استعدادیابی پیدا کنند.
کنی با اشاره به اینکه تا پیش از جشنواره هشتم خیلی فضای خاصی برای رقابت دانشجویان وجود نداشت، افزود: این فستیوال کشوری فضای بسیار خوبی برای بازخوانی و انتشار آثار دانشجویان فراهم کرد و آثار بسیاری از دانشجویان علاوه بر دیده شدن مورد ارزیابی و داوری قرار گرفت.
وی ادامه داد: بسیاری از دانشجویان رشتههای پزشکی از مجامع اجتماعی و هنری دور هستند که جشنواره سیمرغ فضایی صمیمی برای کنار هم بودن دانشجویان هنرمند و فرهیخته ایجاد کرد.
به گفته کنی، در برگزاری جشنوارهها و فستیوالهای بزرگ همواره اختلافسلیقه و نواقصی وجود دارد و این دور از ذهن نیست اما این جشنواره از قالب آموزشی خوب و پرمحتوایی برخوردار است که ضعفهای اندک این جشنواره را میپوشاند.
وی در مورد برخی از نواقص جشنواره پیشین نیز گفت: در جشنواره گذشته ناهماهنگیهایی در برگزاری برنامه وجود داشت که ناشی از اطلاعرسانی ضعیف بود بهعنوان مثال برای حضور در تئاتری به سالن اعلامشده مراجعه کردیم اما گفتند جابهجایی سالن صورت گرفته و این تئاتر در سالن دیگری اجرا میشود در حالیکه بهدلیل عدم اطلاعرسانی درست و به موقع ما از دیدن آن تئاتر محروم شدیم.
به گزارش روابطعمومی دهمین جشنواره سیمرغ؛ کنی یادآور شد: همچنین یکی دیگر از نواقص این جشنواره اختصاص جوایز به برگزیدگان و نفرات اول بود در حالیکه میتوان از این طریق برای کسانی که میخواهند در سالهای آینده در این جشنواره شرکت کنند انگیزهسازی کرد. برهمین اساس باید مبلغ جوایز برگزیدگان نهایی بیشتر باشد.
وی برای برگزاری جشنواره سیمرغ در سالهای آینده نیز پیشنهاد کرد: باید در برگزاری کارگاهها جو مشارکتی ایجاد کرد بهطوریکه آثار برگزیده جشنوارههای پیشین مورد بازخوانی و نقد شرکتکنندگان جشنواره قرار گیرد اما در این دوره یا فرصت و زمان کارگاهها اندک است یا اساتید و برگزارکنندگان توجهی به این موضوع ندارند. علاوه بر آن در کارگاه های فعلی فقط استاد کارگاه بهعنوان متکلم وحده به نقد و بازخوانی میپردازد در حالیکه باید این فضا برای شرکتکنندگان در کارگاه نیز فراهم شود.