به گزارش سرویس طنز مفدا، علی حسینی دانشجوی علوم پزشکی شهید صدوقی یزد نثری طنز در خصوص جشنواره فیلم فجر نوشته است که آن را در ادامه می خوانیم: 

جشنواره فیلم فجر بالاخره یه چند هفتس تموم شده و گذاشتم حالا به دور از فضای احساسی و هیجانی یه خورده به اتفاقایی که افتاد بپردازم.

یکی از اتفاقات رو به جلو توی جشنواره امسال رکورد های زیادی بود که شکسته شد که یکی از مهم ترینش رکورد قهر سینمای ایران بود که تا پیش از این با ۲۴ساعت قهر دست پولاد کیمیایی بود که همایون غنی زاده با دوازده دقیقه قهر،تونست رکورد بی نظیری رو به جا بذاره و تو این بین هم صدا و سینمای طفلکی با فرض اینکه الآن چه خبر شده برطبق عادت فطری خودش،به سانسور صحبت های همایون غنی زاده پرداخت حالا بعدا معلوم شد صحبت خاصی نبوده و ایشون معتقد بوده که:«سیمرغ اولی رو دوست ندالم نوموخوام». ومسئولانم هم برای اینکه بچه جونمون ببخشید کارگردان عزیزمون ناراحت نشه سیمرغ دوم رو واسش لاولی درست کردند ک باعث خوشحالیش شد و سریع رفت جایزه رو گرفت.

به هر حال سطح اعتراضات به حد زیر دبستان رسیده و این نشون میده که سینمای اعتراضی ما خوب تونسته خودش رو در بین همه سنین نهادینه کنه.

از جمله نکات قابل ذکر دیگه ی جشنواره میتونم به فضای ساخته شده توی اینستاگرام توجه کنم که همه داشتن برنده شدن جوایز رو به دوستان و رفقای نزدیک و عزیزشون تبریک میگفتن و تو این قسمت بنده شخصا حدود دو هزار و دویست نفرو شمردم که برای هوتن شکیبا استوری کرده  بودند:«هوتی جونم، رفیق قدیمی دوران کودکی، جایزه ات مبارک عشقم»

اگه ما تا اخر عمر هوتن شکیبا دوستاش رو حساب کنیم فک نکنم به تعداد نصف استوری ها هم برسه.

جشنواره در کنار این حواشی جنبه آموزشی هم داشت؛ جوری که حامد بهداد از یک سمت داشت زبان انگلیسی فصیح اونم با لهجه بریتیش و نه اِمریکن رو گسترش میداد از سمت دیگه تیپ فشن و فوق مدرنی ک بزرگانی چون صابر خان ابر و نوید محمد زاده داشتن به رایگان به دیدم عموم افراد جشنواره تقدیم می کردن... 

و خیلی نکات دیگه که متاسفاته الآن ذهنم درگیر ملاک و معیار لباس های بازیگران واسه حضور روی رد کارپت جشنواره هست واسه همین تا یه مدت فعلا چیزی تراوش نمی کنه.