به گزارش مفدا - گناباد، محمدحسین اسماعیل‌زاده، در این دیدار با اشاره به اهمیت سلامت روان در ارائه خدمات فوریت‌های پزشکی، بر ضرورت تقویت ارتباط میان این دو مجموعه و بهره‌گیری از ظرفیت‌های تخصصی روان‌شناسان برای حمایت از کارکنان اورژانس تأکید کرد.

وی با بیان اینکه پیامدهای روانی حوادث و بحران‌ها همواره به اندازه آسیب‌های جسمی قابل مشاهده نیستند، اظهار کرد: در حوادثی مانند تصادف‌های شدید و شرایط بحرانی، علاوه بر مصدومان دارای جراحات جسمی، افرادی نیز از نظر روانی آسیب می‌بینند که ممکن است آثار این آسیب‌ها تا مدت‌ها باقی بماند.

وی با اشاره به تجربه نیروهای عملیاتی اورژانس تصریح کرد: گاهی کارکنان در جریان یک مأموریت با صحنه‌هایی مواجه می‌شوند که فشار روانی قابل توجهی بر آن‌ها وارد می‌کند و ممکن است ادامه فعالیت در همان شیفت برایشان دشوار شود؛ در چنین شرایطی، دسترسی سریع به حمایت تخصصی روان‌شناختی اهمیت زیادی دارد.

رئیس مرکز اورژانس پیش‌بیمارستانی و مدیریت حوادث دانشگاه علوم پزشکی گناباد با اشاره به ضرورت پیگیری این موضوع در سطح مراکز اورژانس کشور، افزود: باید سازوکاری مشخص برای حمایت از کارکنانی که پس از مواجهه با حوادث شدید به کمک روان‌شناختی نیاز دارند، وجود داشته باشد تا بتوانند در کوتاه‌ترین زمان از خدمات تخصصی بهره‌مند شوند.

وی در همین زمینه، خواستار همکاری اداره مشاوره و سبک زندگی دانشگاه برای شناسایی ظرفیت‌های موجود و تعیین مسیر ارتباطی مشخص برای ارائه خدمات حمایتی به کارکنان اورژانس شد.

اسماعیل‌زاده با تأکید بر نقش مشترک نیروهای اورژانس و متخصصان سلامت روان، خواستار برگزاری نشست‌ها و کارگاه‌های آموزشی مشترک شد و گفت: تقویت این ارتباط می‌تواند زمینه استفاده بیشتر کارکنان عملیاتی از دانش تخصصی روان‌شناسان را فراهم کند؛ همچنین آموزش مهارت‌های کاربردی برای مواجهه با شرایط بحرانی و مدیریت فشارهای روانی باید مورد توجه قرار گیرد.

ضرورت حمایت روانی از نیروهای عملیاتی اورژانس
در ادامه این دیدار، جعفر کامرانی معاون مرکز اورژانس پیش‌بیمارستانی و مدیریت حوادث دانشگاه علوم پزشکی گناباد، با اشاره به ماهیت پرفشار فعالیت نیروهای اورژانس، گفت: کارکنان این مجموعه به‌صورت مستمر با موقعیت‌های بحرانی، صحنه‌های دلخراش و شرایطی مواجه هستند که تصمیم‌گیری سریع و حفظ تمرکز در آن‌ها اهمیت حیاتی دارد.

وی افزود: فعالیت در اورژانس پیش‌بیمارستانی تنها به حضور سریع در محل حادثه محدود نمی‌شود، بلکه نیروهای عملیاتی در جریان مأموریت‌های خود با فشارهای روانی قابل توجهی روبه‌رو هستند؛ مواجهه مکرر با حوادث شدید می‌تواند زمینه‌ساز فرسودگی شغلی و بروز نشانه‌های آسیب روانی شود؛ موضوعی که ضرورت توجه مستمر به سلامت روان این کارکنان را دوچندان می‌کند.

کامرانی با تأکید بر اینکه سلامت روان کارکنان بر کیفیت امدادرسانی تأثیرگذار است، تصریح کرد: تکنسینی که از حمایت روانی مناسب برخوردار باشد، می‌تواند خدماتی دقیق‌تر، ایمن‌تر و انسانی‌تر ارائه دهد؛ از این رو، تسهیل دسترسی کارکنان به خدمات مشاوره و فراهم‌کردن فضایی امن برای مراجعه بدون دغدغه، باید در برنامه‌های حمایتی مورد توجه قرار گیرد.