این کارگاه با استقبال مناسب اعضای هیئت علمی همراه بود و به بررسی نقش روان‌شناختی استاد در تجربه تحصیلی، انگیزش و رشد فردی و حرفه‌ای دانشجویان اختصاص داشت.
در این برنامه تأکید شد که نقش استاد تنها به انتقال دانش و محتوای آموزشی محدود نمی‌شود، بلکه شیوه ارتباط، نحوه بازخورد دادن، احترام، اعتماد و کیفیت حضور استاد می‌تواند تأثیری ماندگار بر تجربه دانشگاهی و شکل‌گیری هویت حرفه‌ای دانشجو داشته باشد.
دکتر سیف‌زرگر با طرح این پرسش که «یک استاد پس از سال‌ها به چه دلیل در ذهن دانشجو باقی می‌ماند؟»، درباره نقش تعاملات روزمره و حتی رفتارهای به‌ظاهر کوچک اما اثرگذار اساتید در محیط دانشگاه گفت‌وگو کرد.
همچنین شواهد پژوهشی درباره ارتباط مثبت استاد و دانشجو با مشارکت در یادگیری و برخی پیامدهای تحصیلی مورد بررسی قرار گرفت.
یکی از محورهای اصلی کارگاه، تبیین تفاوت میان رابطه حمایتگر و آسان‌گیری آموزشی بود.
در این بخش تأکید شد که ارتباط مثبت با دانشجو به معنای کاهش استانداردهای علمی نیست؛ بلکه استاد می‌تواند همزمان با حفظ معیارهای آموزشی، محیطی مبتنی بر احترام، انصاف، پیش‌بینی‌پذیری، چالش سازنده و حمایت ایجاد کند.همچنین نیازهای روان‌شناختی دانشجویان از جمله احساس تعلق، دیده‌شدن، خودمختاری، شایستگی و دریافت بازخورد سازنده در قالب نمونه‌های عملی بررسی شد.
اهمیت «ریزلحظه‌های ارتباطی» و تأثیر تعاملات کوتاه اما معنادار استاد بر تجربه دانشجو نیز از دیگر موضوعات مورد توجه بود.
در بخش دیگری از کارگاه، شیوه ارائه بازخورد مؤثر مورد بحث قرار گرفت. تأکید اصلی بر این بود که بازخورد باید متوجه عملکرد و مسیر پیشرفت دانشجو باشد، نه ارزش شخصی او.
در همین راستا، الگویی برای تعیین هدف و استاندارد، توصیف وضعیت موجود و مشخص کردن گام بعدی ارائه شد.
همچنین با تکیه بر اصول نظریه خودتعیین‌گری، نقش استاد در حمایت از سه نیاز اساسی خودمختاری، شایستگی و ارتباط مورد توجه قرار گرفت و راهکارهایی مانند ارائه انتخاب‌های معنادار، توضیح چرایی تکالیف، تعیین ساختار روشن و ایجاد رابطه‌ای گرم و حرفه‌ای مطرح شد.
از دیگر مباحث این کارگاه، نقش استاد در شناسایی و حمایت اولیه از دانشجویانی بود که ممکن است با مشکلات روان‌شناختی مواجه باشند. در این زمینه، سه گام «دیدن تغییرات رفتاری، برقراری ارتباط انسانی و بدون قضاوت و ارجاع به خدمات تخصصی در صورت نیاز» مورد تأکید قرار گرفت.
در این چارچوب، تصریح شد که از استاد انتظار نمی‌رود نقش درمانگر را ایفا کند؛ اما آگاهی، حساسیت نسبت به تغییرات رفتاری و ارجاع به‌موقع می‌تواند در پیشگیری از تشدید مشکلات و دسترسی دانشجو به خدمات تخصصی مؤثر باشد.
در جمع‌بندی کارگاه، شش مؤلفه شامل دیدن دانشجو، احترام، ایجاد احساس تعلق، ایجاد چالش سازنده، باور به ظرفیت رشد دانشجو و ارائه بازخورد مؤثر به‌عنوان عناصر مهم «رد پای یک استاد اثرگذار» مطرح شد.این برنامه با مشارکت و تبادل نظر اعضای هیئت علمی همراه بود و فرصتی برای بازاندیشی درباره نقش استاد در فراتر رفتن از انتقال دانش و تأثیرگذاری بر رشد فردی و حرفه‌ای دانشجویان فراهم کرد.در پایان کارگاه، این پرسش به‌عنوان پیام پایانی مطرح شد:
«اگر پنج سال دیگر یکی از دانشجویان امروز شما را ببیند، دوست دارید بابت چه چیزی از استاد خود تشکر کند؟»
پرسشی که بر یکی از پیام‌های اصلی کارگاه تأکید داشت: اثر یک استاد می‌تواند بسیار فراتر از کلاس درس ادامه پیدا کند.
ارسال نظر