به گزارش مفدا، دکتر حسین کرمانپور با بیان این مطلب افزود: میلیون‌ها ایرانی هر صبح که از خواب بیدار می‌شوند، روز خود را با یک آیه، یک دعا یا تلاوت قرآن آغاز می‌کنند و سپس وارد فضای کار، تحصیل، تحقیق و زندگی روزمره خود می‌شوند. پرسش این است که قرآن در این زندگی چه جایگاهی دارد؟ به باور من، یکی از مهم‌ترین جلوه‌های قرآن در زندگی ایرانیان، «تاب‌آوری» است.

کرمانپور ادامه داد: نمونه‌های این تاب‌آوری را می‌توان در موقعیت‌های مختلف زندگی دید. انسانی را تصور کنید که پشت در بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستان نشسته و عزیزش در داخل آن، روزهای سخت بیماری را سپری می‌کند. یکی از نخستین کارهایی که بسیاری از مردم برای آرامش خود انجام می‌دهند، خواندن قرآن و دعاست. قرآن در چنین لحظه‌ای فقط یک کتاب نیست؛ پناهی است که انسان به آن تکیه می‌کند تا بتواند سختی را تحمل کند و امید خود را از دست ندهد.

وی اظهار کرد: قرآن در بسیاری از آیین‌ها و لحظات مهم زندگی ایرانیان نیز حضور دارد؛ از سفره عقد گرفته تا سفره هفت‌سین. حتی در زندگی روزمره، قرآن گاهی در خانه بر طاقچه قرار دارد و شاید کمتر به آن توجه کنیم، اما همین حضور برای بسیاری از مردم یادآور امنیت، آرامش و پناهی معنوی است.

رئیس مرکز اطلاع‌رسانی و روابط‌عمومی وزارت بهداشت گفت: خود من روز گذشته وقتی از خانه خارج شدم، همسرم مرا با قرآن بدرقه کرد. این رفتار ساده نشان می‌دهد که قرآن برای ما فقط یک متن مقدس نیست؛ در لحظاتی که عزیزمان راهی سفر می‌شود، به محل کار می‌رود یا وارد موقعیتی ناشناخته می‌شود، قرآن برای ما معنای امنیت و آرامش پیدا می‌کند.

وی افزود: در دوران دفاع مقدس نیز یکی از صحنه‌های ماندگار همین بود. وقتی رزمندگان می‌خواستند راهی عملیات شوند، روحانیون آنان را از زیر قرآن عبور می‌دادند. این کار برای رزمندگان معنای خاصی داشت؛ گویی قرآن حافظ آنان است و آنان را به خدا می‌سپارد. حتی در فرهنگ پهلوانی نیز نشانه‌هایی از این پیوند دیده می‌شود؛ از آیاتی که بر ابزار و وسایل پهلوانان نقش می‌بست تا انگشترهایی که آیات قرآن بر آنها حک می‌شد.

کرمانپور با اشاره به حضور قرآن در مراسم و مناسبت‌های مختلف، بیان کرد: قرآن در زندگی ایرانیان از طاقچه خانه تا سفره عقد، از سفره هفت‌سین تا لحظات بدرقه و از جلسات رسمی تا خلوت انسان با خودش حضور دارد. تلاوت قرآن در آغاز بسیاری از جلسات نیز تنها یک رسم نیست؛ فرصتی است برای اینکه انسان لحظه‌ای مکث کند و با خداوند ارتباط بگیرد.

کرمانپور در ادامه سخنان خود به خاطره‌ای از سال‌های گذشته اشاره کرد و گفت: در یکی از مقاطع خدمتم، در بیمارستان محل کارم مشکلی پیش آمد که شرایط را برایم بسیار دشوار کرد و در نهایت ناگزیر شدم از آنجا استعفا بدهم. با حال و هوای بسیار نامساعدی از محل کار بیرون آمدم و در مسیر، احساس کردم دیگر باید همه چیز را به خدا بسپارم. همان‌جا با خودم عهد کردم که از این به بعد، خودت هوای من را داشته باش.

وی افزود: همان لحظه که می‌خواستم این حرف را به خدا بگویم، کاغذ و قلمی نداشتم. با انگشتم همین عبارت را روی کف دستم نوشتم؛ گویی می‌خواستم این عهد را جایی ثبت کنم که همیشه با من باشد. بعد راه افتادم و بدون اینکه بدانم قرار است چه اتفاقی بیفتد، مسیرم را ادامه دادم.

رئیس مرکز اطلاع‌رسانی و روابط‌عمومی وزارت بهداشت ادامه داد: فقط حدود دو ساعت بعد، در حالی که هنوز درگیر همان اتفاق و ناراحتی بودم، دعوت به کاری در سازمان قرآنی دانشجویان کشور شدم. برای من این اتفاق معنای عجیبی داشت؛ اینکه وقتی انسان با تمام وجود کارش را به خدا می‌سپارد، گاهی پاسخ او از جایی می‌رسد که حتی تصورش را هم نمی‌کند.

وی تصریح کرد: این خاطره برای من شاهدی است بر اینکه قرآن فقط برای خواندن نیست. قرآن می‌تواند محل گفت‌وگوی انسان با خدا و نقطه‌ای باشد که از دل آن، آرامش، امید و حتی مسیر تازه‌ای در زندگی شکل بگیرد.

رئیس مرکز اطلاع‌رسانی و روابط‌عمومی وزارت بهداشت گفت: معتقدم قرآن یک «لایه ترجمه» دارد که با هیچ نرم‌افزار یا هیچ ابزار دیگری ترجمه نمی‌شود. این ترجمه وقتی اتفاق می‌افتد که انسان خودش را به قرآن و خداوند متصل کند. آن وقت، پیام قرآن می‌تواند در بهترین زمان و با مناسب‌ترین زبان، در زندگی انسان معنا پیدا کند.

وی در پایان گفت: امیدوارم قرآن را فقط در قاب‌ها، طاقچه‌ها و مراسم‌ها نبینیم، بلکه اجازه دهیم اخلاق و معارف قرآن در رفتار و زندگی ما جاری شود؛ به‌گونه‌ای که قلب‌های ما با اخلاق قرآن آراسته و نسل‌های ما با قرآن تربیت شوند.