سیروز کبدی که با نام سیروز نیز شناخته می‌شود، به اختلال در عملکرد کبد گفته می‌شود که در اثر تشکیل بافت اسکار (فیبروز) و به دنبال آسیب ناشی از بیماری‌های کبدی ایجاد می‌شود.
این آسیب باعث ترمیم بافت و در نتیجه تشکیل بافت اسکار می‌شود که به مرور زمان جایگزین بافت طبیعی و سالم کبد شده و عملکرد طبیعی آن را مختل می‌کند.

این بیماری معمولاً به‌آرامی و طی ماه‌ها یا سال‌ها پیشرفت می‌کند.
علائم اولیه ممکن است شامل خستگی، ضعف، کاهش اشتها، کاهش وزن بدون علت مشخص، تهوع و استفراغ، و احساس ناراحتی در قسمت فوقانی راست شکم باشد.

با پیشرفت بیماری، علائم ممکن است شامل خارش، تورم اندام‌های تحتانی، آسیت (تجمع مایع در شکم)، یرقان (زردی پوست و چشم‌ها)، کبود شدن آسان بدن و ایجاد رگ‌های خونی عنکبوتی‌شکل روی پوست باشد.

مایع تجمع‌یافته در شکم ممکن است به‌طور خودبه‌خود دچار عفونت شود. از عوارض جدی‌تر این بیماری می‌توان به انسفالوپاتی کبدی، خونریزی از وریدهای گشادشده مری، معده یا روده، و همچنین سرطان کبد اشاره کرد.