وابی ـ سابی و زیباییِ ناتمام وابی-سابی دعوت به چیزی است که در روانشناسی "اصالت" نامیده می‌شود. یک ظرف سرامیکی کج، لعاب‌ِ ترک‌خورده، چوبی با گره‌های طبیعی... این‌ها نقص نیستند، امضای فرایند و تاریخچه‌اند. در مورد آدم‌ها هم همین است.
نقص‌ها، اشتباهات و حتی آسیب‌پذیری‌های ما، چیزی نیستند که باید مخفی شوند؛ این‌ها "نشانه‌های انحصاری" شخصیت ما هستند.
از نگاه روانشناسی وجودی، این محدودیت‌ها و ناپایداری‌ها هستند که به زندگی معنا می‌دهند، نه کمال ایده‌آل.
نویسنده و گوینده: فاطمه میر « روانشناس اداره مشاوره و سلامت روان»
ارسال نظر