در تاریخ، نامهای زیادی ثبت شدهاند؛ برخی به دلیل قدرت، برخی به خاطر ثروت و برخی نیز به واسطه پیروزیهایشان. اما گاهی یک انسان نه با آنچه به دست آورده، بلکه با آنچه فدای حقیقت کرده است جاودانه میشود. تاسوعا، روز یادبود چنین انسانی است؛ روزی که نام حضرت ابوالفضل العباس(ع) بیش از هر زمان دیگری در دلها طنینانداز میشود.
وقتی از کربلا سخن میگوییم، معمولاً ذهنها به عاشورا و حوادث دهم محرم میرود؛ اما تاسوعا نیز روایتگر یکی از زیباترین جلوههای وفاداری در تاریخ است. در روزگاری که بسیاری برای حفظ منافع خود مسیرشان را تغییر میدهند، حضرت عباس(ع) الگویی از پایداری و تعهد را به نمایش گذاشت؛ تعهدی که نه با سخن، بلکه با عمل معنا شد.
حضرت عباس(ع) میتوانست راهی آسانتر را انتخاب کند، اما ماندن در کنار امام حسین(ع) را برگزید. او نشان داد که وفاداری زمانی ارزشمند است که در سختترین شرایط حفظ شود. شاید به همین دلیل است که پس از قرنها، هنوز نام او با احترام و عشق همراه است.
تاسوعا تنها یک مناسبت مذهبی نیست؛ بلکه فرصتی برای اندیشیدن به ارزشهایی است که جامعه امروز بیش از هر زمان دیگری به آنها نیاز دارد. وفاداری به عهد، مسئولیتپذیری در برابر دیگران، ایستادگی در برابر نادرستیها و ترجیح منافع جمعی بر خواستههای شخصی، پیامهایی هستند که از این روز بزرگ میتوان آموخت.
برای نسل جوان و دانشجویان، تاسوعا میتواند یادآور این حقیقت باشد که موفقیت تنها در کسب دانش و مهارت خلاصه نمیشود. جامعه به انسانهایی نیاز دارد که در کنار دانش، از اخلاق، تعهد و احساس مسئولیت نیز برخوردار باشند. همان ارزشهایی که حضرت عباس(ع) در بالاترین سطح به نمایش گذاشت.
تاسوعا هر سال از راه میرسد تا یادآوری کند که برخی ارزشها هرگز کهنه نمیشوند. در میان هیاهوی زندگی امروز، هنوز هم وفاداری، صداقت و ایثار میتوانند راهگشای انسان باشند. شاید راز ماندگاری نام حضرت عباس(ع) نیز در همین باشد؛ اینکه او به ما آموخت انسانیت، در وفادار ماندن به حقیقت معنا پیدا میکند.
ارسال نظر