در روزگاری که ما امروز زندگی می‌کنیم – روزگار پر از فاصله‌ها، سوءتفاهم‌ها و گاه فراموشیِ رنج دیگری – بازخوانی کلام سعدی بیش از هر زمان دیگر ضروری است. او شش قرن پیش، با نگاهی ژرف به ذات انسان، سرود:
«بنی‌آدم اعضای یکدیگرند / که در آفرینش ز یک گوهرند».
این تک‌بیت، نه یک توصیه ساده که بیانیه‌ای جهانی برای همدلی است؛ یادآوری این حقیقت که درد هر یک از ما، در پیکر جمعی بشریت التیام‌ناپذیر باقی می‌ماند.

برای دریافت صوت کلیک کنید.

تهیه و تدوین: وجیهه هاشم زاده