بغضِ غریبی گلوی عالم را می فشارد و سنگینی داغی جانسوز بر قلب زمین زخم می‌زند.

ملائک، کوچه پس کوچه‌های مدینه را در پیِ مرد بی نظیری می‌گردند که محضرِ مبارکش، منبع فیض آسمانی بود؛ اما چه سود که اینک خوشه ‌ای زهرآگینِ کینه منصور، ‌قلب سپیدش را هزار پاره کرده است.

به ستاره‌ها بگویید دیگر ماه صادقانه‌شان طلوع نخواهد کرد!

شب‌های تیره عراق آرام بگیرند که دیگر مأمورین سیاهدلِ عباسی، از دیوارهای خانه ولایت بالا نمی‌روند و جانشینِ خدا را از سجاده نماز، با سروپای برهنه به دربارِ جور نمی‌برند!

امشب کوچه های مدینه داغدارند و بقیع، چشم‌انتظار آخرین مسافر خویش است. بقیع، بقعه‌ای خاموش و تاریک؛ بقیع، آشنایی غریب؛ بقیع، مزار بی‌چراغ و فانوسی که مظهر مظلومیت هزار و اندی ساله است. در بقیع، روضه لازم نیست، خودش مرثیه مجسم است...

شهادت ششمین اختر تابناک آسمان امامت و ولایت، رییس مذهب عشق و عرفان، امام جعفر صادق (ع)، بر تمامی عاشقان ولایت تسلیت باد.