به گزارش مفدا بم، در نشست خبری گزارش طرح تحقیقاتی خاتمه‌یافته با عنوان " بررسی اطلاعات اپیدمیولوژیک و دموگرافیک اقدام کنندگان به خودکشی در شهرستانهای تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی بم: ۱۴۰۲-۱۳۹۵"، که در معاونت تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشکی بم برگزار شد، نتایج مهمی درباره این طرح ارائه گردید. این نشست با حضور اصحاب رسانه، مهندس محمد بنی اسدی معاون تحقیقات و فناوری، دکتر سمانه نعمت الهی به عنوان مجری این طرح پژوهشی و جمعی از مدیران و اعضای هیات علمی دانشگاه برگزار شد.
در حاشیه این نشست خبری، با دکتر سمانه نعمت الهی، مجری این طرح پژوهشی، به گفت‌وگو نشستیم تا جزئیات این مطالعه و تأثیرات آن بر زندگی مردم و جامعه را بیشتر بررسی کنیم. مشروح این مصاحبه را در ادامه می‌خوانید.
با توجه به عنوان طرح به نظر شما مخاطبین و ذی نفعان اصلی این طرح چه کسانی هستند؟
سیاستگذاران، آموزش و پرورش، عموم مردم جامعه
چه مشکلی در نظام سلامت یا جامعه شما را به سمت اجرای این طرح کشاند؟
افزایش نگران کننده ی خودکشی در دهه های قبل و پیامدهای اجتماعی، اقتصادی و روانی آن، همچنین با توجه به اینکه خودکشی به عنوان پدیده ای چند جانبه یکی از محورهای مهم فعالیت های بهداشتی و درمانی است. با پیشنهاد معاونت بهداشت دانشگاه اجرای این طرح در دستور کار مرکز تحقیقات قرار گرفت.
پیام های کلیدی این طرح را به زبان ساده بیان نمایید.
درصد خودکشی موفق در مردان به طور معناداری نسبت به زنان بیشتر می باشد.
درصد بالایی از افرادی که اقدام به خودکشی کرده اند، در مناطق شهری زندگی می کنند.
درصد بالایی از خودکشی های موفق مربوط به روش حلق آویز می باشد.
درصد بالایی از افراد از روش مسمویت برای اقدام به خودکشی استفاده کرده اند.
استفاده از روش حلق آویز و استفاده از سلاح گرم در مردان نسبت به زنان رایج تر می باشد، در حالی که استفاده از روشهای مسمومیت و خودسوزی در زنان نسبت به مردان معمول تر است.
نرخ خودکشی در شهرستانهای بم و فهرج قبل از سال ۱۳۹۹ روند کاهشی و بعد از سال ۱۳۹۹ روند افزایشی دارد، اما در شهرستان نرماشیر در طول سالهای مورد مطالعه نرخ خودکشی روند افزایشی دارد و در شهرستان ریگان بعد از سال ۱۳۹۷ نرخ خود کشی روند کاهشی دارد.
براساس یافته های این پژوهش چه پیشنهادات ترجمانی در جهت ارتقا کیفیت خدمات یا رفع مشکلی از جامعه دارید؟
میزان اقدام به خودکشی در زنان با فشارهای اجتماعی- فرهنگی مانند ازدواج اجباری و خشونت مرتبط است.
الگوهای مرتبط با سن نشان می دهد که افراد جوان تر در طول همه گیری با آسیب پذیری بیشتری مواجه بوده اند و این امر نیاز به مداخلات متناسب با سن را تقویت می کند.
عوامل اجتماعی، از جمله فقر، بیکاری و چارچوب های قانونی محدود کننده نقش مهمی در شکل دهی روند خودکشی دارند و بر ضرورت استراتژی های پیشگیری چند بعدی تاکید می کنند.
سیاست گزاران باید برنامه های مداخله زود هنگام، منابع بحران و دسترسی گسترده تر به خدمات سلامت روان را در اولویت قرار دهند.
ارسال نظر