ریشه‌های تاریخی در یک قطعنامه ناعادلانه علت انتخاب این تاریخ، به وقایع ۲۹ نوامبر ۱۹۴۷ بازمی‌گردد. در این روز، مجمع عمومی سازمان ملل با تصویب قطعنامه ۱۸۱، معروف به "طرح تقسیم"، فلسطین را بدون در نظر گرفتن حقوق اکثریت ساکنان آن، به دو کشور عربی و یهودی تقسیم کرد. بر اساس این طرح، ، ۵۵ درصد از اراضی حاصلخیز فلسطین به دولت پیشنهادی یهودی اختصاص یافت، در حالی که یهودیان در آن زمان تنها حدود یک‌سوم جمعیت و مالک کمتر از ۷ درصد زمین‌ها بودند . این اقدام که با مخالفت شدید مسلمانان و فلسطینیان روبرو شد، نقطه آغازی بر درگیری‌های گسترده و آوارگی میلیون‌ها فلسطینی بود.

از قطعنامه تقسیم تا اشغال کامل

پس از تصویب این قطعنامه، صهیونیست‌ها به پیشنهاد تقسیم بسنده نکردند و در مه ۱۹۴۸ با اعلام موجودیت رژیم اسرائیل، بخش عمده‌ای از اراضی اختصاص‌یافته به دولت عربی را نیز به اشغال درآوردند. این رویداد که به "النکبه" (فاجعه) معروف است، منجر به آوارگی صدها هزار فلسطینی از خانه و کاشانه خود شد .

وضعیت کنونی: بحران انسانی و نقض حقوق بشر ؛ فاجعه انسانی در دو سال اخیر

امروز و پس از گذشت بیش از هفت دهه، میلیون‌ها آواره فلسطینی همچنان در اردوگاه‌های غزه، کرانه باختری، سوریه، لبنان و اردن در شرایط بسیار دشوار به سر می‌برند . گسترش شهرک‌های غیرقانونی اسرائیلی در اراضی اشغالی، محاصره نوار غزه و تشدید خشونت‌ها، زندگی را برای فلسطینیان به چالشی روزمره تبدیل کرده است.

در دو سال گذشته، تهاجمات نظامی به فلسطین به ویژه نوار غزه، به فاجعه‌ای انسانی در مقیاسی وسیع تبدیل شده است:

تا کنون، تنها منبع رسمی برای شمار شهدا، وزارت بهداشت غزه بود که ۶۷ هزار و ۱۷۳ مورد مرگ‌ومیر را در ۲ سال جنگ نسل‌کشی گزارش کرده است ولی براساس محاسبات محققان، بین ۹۹ هزار تا ۱۲۵ هزار نفر در جنگ نسل‌کشی مردم غزه محاصره‌ شده به شهادت رسیده‌اند.

محققان همچنین تاثیر جنگ نسل‌کشی بر امید به زندگی در غزه را محاسبه کرده‌اند.

پیش از جنگ، این رقم برای زنان ۷۷ سال و برای مردان ۷۴ سال بود. برای سال ۲۰۲۴، جمعیت‌شناسان رقم ۴۶ سال برای زنان و ۳۶ سال برای مردان را پیش‌بینی می‌کنند.

این نشان می‌دهد که اگر حمله‌های رژیم صهیونیستی، همان‌طور که در سال‌های اخیر ادامه داشته است، ادامه یابد، فلسطینی‌ها فقط به این میانگین سنی خواهند رسید.این ارقام نشان می‌دهد که زندگی برای جمعیت غیرنظامی غزه چقدر خطرناک شده است.

علاوه بر کشتارها، رژیم صهیونیستی بیشتر این منطقه محصور را به ویرانه تبدیل کرده و در عمل تمام جمعیت آن آواره شدند.

فاجعه فلسطین، شاید بزرگترین آزمایش اخلاقی جامعه جهانی در قرن بیست و یکم باشد و بی شک سکوت در برابر این نسل‌کشی نظاممند، همدستی با جنایت محسوب میشود . روز جهانی همبستگی با مردم فلسطین، نه تنها یادآور حقوق از دست رفته آنان، بلکه فراخوانی برای بیداری وجدان‌های خفته است.