۱۹ مرداد: سالروز درگذشت هوشنگ ابتهاج (سایه)
رفتنش، تنها یک اتفاق در تاریخ ادبیات نبود؛ شکستن یک ساز بود، خاموش شدن یک صدای همیشه زنده. او سایه بود، اما شعرش هرگز در سایه نماند.
در این سرای بی کسی، کسی به در نمی‌زند
به دشت پر ملال ما، پرنده پر نمی‌زند
یکی ز شب گرفتگان، چراغ بر نمی‌کند
کسی به کوچه سار شب، در سحر نمی‌زند
مفدا؛ دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد
@mefda_shahrekord
ارسال نظر