شهید مفتح اندیشمندی بزرگ و عالمی متعهد بود. وی از محضر بزرگانی چون سیدمحمد حجت کوه کمری، بروجردی، سیدمحمد محقق(داماد)، علامه طباطبایی و امام خمینی رحمه الله بهره برد و خود مدرّسی بزرگ در حوزه گردید. آیت اللّه مفتح در حالی که در شهر قم به عنوان استادی بزرگ مطرح بود، پا به عرصه دانشگاه گذاشت. او همان گونه که در حوزه به درجه اجتهاد رسیده بود، در دانشگاه نیز موفق به اخذ درجه دکتری شد.
شهید مفتح نماد پیوند میان اندیشه‌های دینی و علمی بود و با تلاش‌های خود نقش مهمی در تقویت این وحدت ایفا کرد.

حوزه علمیه به‌عنوان پایگاه اندیشه دینی، وظیفه ترویج
اصول اعتقادی، اخلاقی و تربیتی را بر عهده دارد. در مقابل، دانشگاه‌ها به‌عنوان مهد علوم نوین، در پرورش تخصص و مهارت‌های علمی و پژوهشی نقش‌آفرینی می‌کنند. همکاری این دو نهاد می‌تواند شکاف‌های فکری میان علم و دین را کاهش داده و زمینه‌ساز رشد فرهنگی و اجتماعی کشور شود.

وحدت حوزه و دانشگاه به معنای یکی شدن این دو نیست، بلکه به معنای همکاری و تعامل در راستای اهداف مشترک است. این تعامل می‌تواند منجر به تربیت نسلی آگاه و متعهد شود که بتواند با بهره‌گیری از آموزه‌های دینی و علمی، مشکلات جامعه را حل کند.

گرامیداشت این روز، فرصتی است برای بازنگری در مسیر تعامل میان این دو نهاد و تقویت ارتباطات سازنده. وحدت حوزه و دانشگاه، نه تنها به رشد علمی و معنوی جامعه کمک می‌کند، بلکه می‌تواند زمینه‌ساز تقویت هویت اسلامی و ملی باشد. این پیوند، راهگشای توسعه‌ای متوازن و پایدار برای کشور خواهد بود.