اثر پیش آزمون: گاهی اوقات انجام پیش آزمون منجر به کسب تجربه میشود که قدرت تعمیم پذیری آن را کم می‌کند. بنابراین از اعتبار خارجی تحقیق کاسته می‌شود.

نامتعادل بودن گروهی: انتخاب نمونه های متفاوت، تعمیم و کنترل انها از اعتبار خارجی تحقیق میکاهد. زمانی که نمونه‌ها به صورت تصادفی انتخاب نشوند یا تلف شوند باعث تشدید این مسئله می‌شود.

اختصاصی بودن متغیرها: در صورتی که تحقیق در محیط آزمایشگاه و تحت شرایط خاص انجام شود نمی‌توان نتایج حاصل را به سایر شرایط تعمیم داد. برای کنترل آن باید شرایط را به محیط طبیعی نزدیک کرد.

مصنوعی بودن شرایط آزمون: اگر محقق، شرایط پژوهش را طوری طراحی کند که منجر به تصنعی شدن محیط شود باعث رفتار غیر طبیعی نمونه میشود.

تاثیر متغیر های مستقل بر یکدیگر: گاهی اوقات نمونه‌ها به طور همزمان تحت‌تاثیر چند متغیر قرار می‌گیرند. به همین دلیل نتایج قابل تعمیم نخواهد بود.