به گزارش مفدا بهشتی - خداوندی که احسان و فضل خویش به بندگانت عطا کرده‏ ای و آنان را در بخشش و عطا غرقه ساخته‏ ای. آثار نعمت تو بر ما چه آشکار است و احسان تو در حق ما چه بسیار؛ چه بسیار ما را به بر و نیکی خویش مخصوص گردانیده‏ ای.

ما را به دین برگزیده خود، آیین پسندیده خود، شریعت سهل و آسان خود هدایت کردی و دیدگانمان را بینا ساختی که به تو تقرب جوییم و به مقام کرامت تو واصل آییم.

بار خدایا، یکی از این برگزیده ‏ترین وظایف و خاص‏ترین واجبات، ماه رمضان را قراردادی. ماهی که آن را از میان دیگر ماه‌ها ویژگی دیگری بخشیده ‏ای‏ و چون رمضان را به ما عطا کردی، ما را بر دیگر امت‌ها فضیلت نهادی و از میان پیروان دیگر کیش‌ها برگزیدی. پس ما به فرمان تو روزش را روزه داشتیم و شبش را به نماز برخاستیم.

ماه رمضان گرانبهاترین سودهای مردم جهان را به ما ارزانی داشت. اما چون زمانش به سر رسید و مدتش و شمار روزهایش پایان گرفت، آهنگ رحیل کرد. اینک ما با او وداع می کنیم.

بدرود ای گرامی ‏ترین اوقاتی که ما را مصاحب و یار بودی، ای بهترین ماه در همه روزها و ساعتها.

بدرود ای ماه دست یافتن به آرزوها، ای ماه سرشار از اعمال شایسته بندگان خداوند.

بدرود ای ماه دست یافتن به آرزوها، ای ماه سرشار از اعمال شایسته بندگان خداوند.

بدرود ای یار و قرینی که چون باشی، قدرت بس جلیل است و  چون رخت بر بندی، فراقت رنج افزا شود. ای مایه امید ما که دوریت برای ما بس دردناک است.

بدرود ای همدم ما که، چون بیایی، شادمانی و آرامش بر دل ما آری و، چون بروی، رفتنت وحشت خیز است و تألم افزای.

بدرود ای همسایه‏ ای که تا با ما بودی، دلهای ما را رقت بود و گناهان ما را نقصان.

بدرود ای یاریگر ما که در برابر شیطان یاریمان دادی و ای مصاحبی که راه های نیکی و فضیلت را پیش پای ما هموار ساختی.

بدرود که آزاد شدگان از عذاب خداوند، در تو چه بسیارند، و چه نیکبخت است آن که حرمت تو نگه داشت.

بدرود که چه بسا گناهان که از نامه عمل ما زدودی و چه بسا عیب‌ها که پوشیده داشتی.

بدورد که درنگ تو برای گنه کاران چه به درازا کشید و هیبت تو در دل مؤمنان چه بسیار بود.

بدرود ای ماهی که هیچ ماه دیگر را توان همسری با تو نیست. بدرود ای ماهی که تا تو بودی، امن و سلامت بود.

بدرود ای آن که نه در مصاحبت تو کراهت بود و نه در معاشرتت ناپسندی.

بدرود که سرشار از برکات بر ما در آمدی و ما را از آلودگی ‏های گناه شست و شو دادی.

بدرود که به هنگام وداع از تو نه غباری به دل داریم و نه از روزه ‏ات ملالتی در خاطر.

بدرود که هنوز فرا نرسیده از آمدنت شادمان بودیم و هنوز رخت بر نبسته از رفتنت اندوهناک.

بدرود که چه بدی‌ها که با آمدنت از ما دور شد و چه خیرات که ما را نصیب آمد.

بدرود تو را و آن شب قدر تو را که از هزار ماه بهتر است.

بدرود که دیروز که در میان ما بودی آزمند ماندنت بودیم و فردا که از میان ما خواهی رفت آتش اشتیاق در دل ما شعله خواهد کشید.

بدرود تو را و آن فضل و کرم تو را که اینک از آن محروم مانده ‏ایم؛ و بر آن برکات که پیش از این ما را داده بودی و اینک از کفش داده ‏ایم.

بار خدایا، ما آشنای این ماهیم، ماهی که ما را بدان شرف و منزلت دادی و به برکت نعمت و احسان خویش روزه داشتنش را توفیق دادی، در حالی که مردمان شقی قدرش را نشناختند و شور بختی خویش را از فضیلتش محروم ماندند.

ای خداوند، تو بودی که ما را برگزیدی و به شناخت این ماه توفیق عنایت کردی و به سنت آن راه نمودی. تو بودی که ما را توفیق روزه داشتن و نمازگزاردن ارزانی داشتی، هر چند ما قصور ورزیدیم و اندکی از بسیار به جای آوردیم.

خدایا، حمد تو راست در حالی که به بدکرداری خویش اقرار می‏ کنیم و به تبهکاری خویش معترفیم. برای رضای توست اگر در اعماق دلمان پشیمان شده ‏ایم و از سر صدق از تو پوزش می‏ طلبیم.

پس در برابر قصوری که در این ماه در طاعت تو ورزیده ‏ایم، ما را پاداشی ده که به یاری آن بر فضیلت مرغوب دست یابیم و آن اندوخته‏ های گوناگون را که به آن مشتاق شده‏ ایم بستانیم.

عذر تقصیر ما را در ادای حق خود بپذیر و عمر ما را تا رمضان دیگر دراز کن.

ای خداوند، با به پایان رسیدن این ماه ما را از لوث گناه پاک نمای و با رفتنش، از ورطه گناهان برهان‏ و از نیکبخت‏ترین کسانی قرار ده که در آن به عبادت تو پرداخته ‏اند و نصیبشان از همه بیشتر بوده و بیش از همه از آن بهره یافته‏

بار خدایا، بر محمد و خاندانش درود بفرست و برای ما مزدی بنویس چونان مزد کسی که این ماه را تا روز قیامت روزه داشته و تو را عبادت کرده

ای خداوند، از پدران و مادران و همکیشان ما، آنان که دیده از جهان بسته ‏اند و آنان که هنوز جام مرگ ننوشیده‏ اند، درگذر.

بار خدایا، بر محمد پیامبر ما و خاندان او درود بفرست همچنان که بر ملائکه مقربین خود درود فرستاده‏ ای؛ و بر او و خاندانش درود بفرست، آن سان که بر پیامبران مرسل خود درود فرستاده ‏ای.

و درود بفرست بر او و خاندانش، آن سان که بندگان صالح خود را درود فرستاده‏ای، درودی برتر از درود آنها، ای پروردگار جهانیان.

درودی که برکت آن به ما رسد و سود آن نصیب ما گردد و سبب استجابت دعای ما، که تو کریم‏تر کسی هستی که بدو رغبت توان یافت و کارسازترین کسی هستی که بدو توکل توان کرد و تو خود بخشنده ‏ترین کسان به سائلان درگاه خود هستی؛ و تو بر هر کاری قادر هستی.

افسوس که ایام شریف رمضان رفت سی عید به یکباره از دست جهان رفت.

افسوس که سی پاره این ماه مبارک از دست به یکبار، چو اوراق خزان رفت.

بی قدری ما چون نشود فاش به عالم ماهی که شب قدر در او بود نهان، رفت.

برداشت زدوش همه کس بار گنه را چون باد، سبک آمد و چون کوه، گران رفت.

پی نوشت ها:

تمام متن بخش هایی از وداع امام سجاد(ع) در صحیفه سجادیه است.

چهار بیت آخر، برش هایی است از شعر صائب تبریزی است.

انتهای پیام

کد خبرنگار: ۱۱۰۲۱۷