یا مقلب القلوب و الابصار

یا مدبر اللیل و النهار

یا محول الحول و الاحوال

حول حالنا الی احسن الحال

ز کوی یار میآید نسیم باد نوروزی

از این باد ار مدد خواهی چراغ دل برافروزی

به صحرا رو که از دامن غبار غم بیفشانی

به گلزار آی کز بلبل غزل گفتن بیاموزی

بهار می آید و طبیعت از خواب زمستانی بیدار می شود سال نو در سرزمین ما با این بیداری آغاز می شود، بیداری یعنی چشم های باز و شروع احساس، احساسی که از قلب جوانه می‌زند.

بهار عزیزم سلام...!

می دانم سرت شلوغ است و داری چمدانت را برای آمدن، آماده می کنی! خواستم بگویم میان باران و بوی عشق و شکوفه های رنگارنگ برای همه ی آدم ها یک دشت آرزوی برآورده شده بگذار توی چمدانت، که امسال‌مان سال بغض بود و سال آه...!

حالا که داری از راه میرسی توی آغوشت برایمان عشق بیاور، توی چشمهایت برایمان اشک شوق بیاور...!

بهار عزیزم...! لطفا آنقدر خوب باش تا تمام روزهای سال، به یمن آمدنت غصه ها را به در کنند!

لطفا زودتر بیا که دل‌مان به آمدنت خوش است.