به گزارش مفدافسا، امام حسین (ع) تمام اعضای خانواده خود را به کربلا بردند. در بعضی از مواقع این شائبه توسط برخی از افراد ایجاد می شود که بردن زن و فرزند به این سفر جز مشقت چیزی ندارد و بنابراین مطرود است. اما اگر بردن زن و خانواده در بیابان‌ آن‌هم به نیت و مقصودی خاص هم‌چون پیاده‌روی اربعین، مطرود است چرا امام معصوم(ع) چنین کاری را انجام دادند، این نشان می‌دهد که حضور خانواده نقش مهمی درهمدلی و مهرورزی بین اعضای خانواده با یکدیگر و رشد و تعالی معنوی آن‌ها دارد که بسیار مفید و ارزشمند است.

همه باید تلاش کنند تا حضور خانواده‌ها در پیاده‌روی اربعین راحت‌تر شود. همانطور که می دانیم دین مبین اسلام بسیار به زن و خانواده اهمیت می‌دهد و اتفاقا در بیشتر عرصه‌ها به حضور زنان تاکید دارد. به همین خاطر مردان نباید زنان را به بهانه عدم امنیت از شرکت در پیاده روی اربعین حذف کنند، چراکه زنان با صلابت دینی و قدرت عفت می‌توانند در تمامی ارکان جامعه اسلامی حضور پررنگ داشته باشند.

حضرت زینب(س) در واقعه عاشورا حضور پرشور، اجتماعی و تهاجمی با دشمنان دارند و با تیغ بران کلام خود یزید را رسوای عالم می‌کنند. بنابراین اینکه بگوییم زنان در تبعیت از حضرت زهرا(س) و حضرت زینب(س) در اربعین حضور نداشته باشند این بیشتر یک تحریف است.

میراث دار این اربعین، بنت علی بن ابیطالب (ع) و فاطمۀ زهرا (س) است؛ بنابراین فرض است تا همۀ سوگواران سیدالشهداء (ع) در سلوک اربعینی خویش، مقتدایشان را زینب کبری (س) بپندارند و پا جای قدم‌های او، به سوی کربلا رهسپار گردند.