به گزارش مفدابهشتی- مریم بابازاده افغان روانشناس و مدرس این کارگاه در این باره بیان کرد: همدلی به معنای توانایی عاطفی برای تجربه هیجان های دیگران تعریف شده است. همدلی در مفهوم کلی، توانایی قرار دادن خود به جای دیگران، برای درک بهتر احساسات و تجربیات طرفین در تعامل با یکدیگر است. همدلی، توانایی مهمی است که فرد را با احساسات و افکار دیگران هماهنگ می کند، او را به دنیای اجتماعی پیوند می زند، کمک به دیگران را برای وی ترسیم می کند و از آسیب به دیگران جلوگیری می کند. نقش همدلی در رشد اخلاقی و اجتماعی بی چون و چراست، همدلی ظرفیت بنیادین افراد است که به تنظیم روابط، حمایت از فعالیت های مشترک و انسجام گروهی می انجامد. این توانایی در زندگی اجتماعی افراد نقش اساسی بر عهده دارد. علاوه بر ایجاد روابط بین افراد، در بهبود و کیفیت روابط نقش بسزایی دارد و به کسب حمایت های اجتماعی و دوباره سازی و تجدید ظرفیت های حیاتی انسان در افراد منجر می شود.
روانشناس مرکز مشاوره و سلامت روان دانشجویان افزود: از موؤلفه های همدلی می توان به پاسخ همدلانه، تنظیم هیجانات، همدلی شناختی، تمایز گذاشتن بین تفکر خود و دیگران، نگرش همدلانه و ... اشاره کرد. 
همچنین در این کارگاه، روش هایی برای افزایش این ظرفیت شناختی از جمله: خواندن داستان های ادبی، در نظر گرفتن نقاط مثبت و وجه منفی موضوعات و ... برشمرده شد.
گفتنی است در پایان این کارگاه، بابازاده افغان، دو مانع مهم همدلی را "تخت پروکاست" و "دیدن جهان دیگران بر اساس جهان درونی خود" معرفی کرد.
انتهای پیام
کدخبرنگار 110114