دکتر حسینعلی ابراهیمی، عضو هیئت علمی و استادیار فارماسیوتیکس و رئیس دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی اردبیل در مصاحبه اختصاصی با خبرنگار مفدا اردبیل، با سوالات این رسانه پاسخ داده است؛ این مصاحبه را در ادامه می‌خوانیم.

مفدا: لطفا خودتون رو معرفی کنید.

بنده دکتر حسینعلی ابراهیمی، عضو هیئت علمی و استادیار فارماسیوتیکس و رئیس دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی اردبیل هستم؛ دوره عمومی دکترای داروسازی را در دانشگاه علوم پزشکی تهران گذرانده و دوره phd در رشته فارماسیوتیکس در دانشگاه علوم پزشکی تبریز سپری کرده و از سال ۹۵ در دانشکده داروسازی اردبیل شروع به کار کردم.

مفدا: به عنوان یکی از اساتید محبوب دانشکده، سعی می‌کنید با دانشجویان چگونه تعامل برقرار کنید؟

فلسفه تاسیس و بنیان دانشگاه بر این است که در وهله اول به آموزش دانشجویان بپردازد، ولی فقط آموزش نباشد بلکه به نوعی به توانمندسازی دانشجویان در حوزه های مختلف آموزشی پرداخت شود، یعنی دانشجویان یک حرفه و مهارت را یاد بگیرند که در آینده مورد نیاز جامعه است و قاعدتاً این رسالت بر عهده اساتید است.

رسیدن به توانمندسازی نیازمند این است که از حالت و ساختارهای کلیشه‌ای بیرون آمده و با اساتید و دانشجویان ارتباط بیشتری داشته باشیم؛ این ارتباط بیشتر هم شاید در خیلی از نظام‌های نوین آموزشی در سطح دنیا به نوعی تئوریزه شده و نظریه پردازی شده است؛ همچنین در نظام آموزشی سنتی هم رابطه بین استاد و شاگرد یک رابطه نزدیک بوده است و جایی که این ارتباط و تعامل بیشتر باشد، باعث موفقیت دانشجویان نیز شده است.

سعی میکنم در کلاس‌ها بیشتر با دانشجویان وارد تعامل بشم و از نظراتشان استفاده کنم؛ سعی شده که جو کلاس نسبتاً شاد باشد و دانشجویان تشویق شوند که نظرهایشان را بگویند.

مفدا: برای پیشرفت دانشکده داروسازی چه برنامه‌ای در نظر دارید؟

دانشکده داروسازی اردبیل، دانشکده نوپایی بوده و مثل هر سازمان نوپا و جوان باید مراحل رشد خود را سپری کند، چند پارامتر مباحث توسعه دانشکده را پیگیری می‌کنیم و یک موضوع مهم دیگر بحث نیروی انسانی هم در رابطه با اعضای هیئت علمی و هم کارمندان است. اگر نیروی انسانی مجرب‌تر و با کیفیت بالاتر داشته باشیم، قطعاً می‌تواند به توسعه منجر شود؛ موضوع دیگر بحث زیرساخت‌ها را شامل می‌شود، زیرساخت‌های پژوهشی و آموزشی و داروخانه‌های آموزشی دانشکده موضوع مهمی است.

یک داروخانه آموزشی در ماه‌های گذشته، در اختیار دانشکده قرار گرفته و مسئولان داروخانه از اعضای هیئت علمی دانشکده انتخاب شده و این خود باعث افزایش تعامل شده است؛ برای داروخانه‌های بیمارستانی هم برنامه داریم که بتوانیم فعالیت کنیم؛ متأسفانه بخش مراقبت‌های دارویی در بیمارستان‌های اردبیل وجود ندارد و طبق ابلاغ معاونت درمان وزارت بهداشت، باید تاسیس شود.

امیدواریم با کمک اعضای هیئت علمی بالینی دانشکده داروسازی و همچنین حمایت مسئولان دانشگاه، بتوانیم این بخش را راه‌اندازی کنیم؛ راه‌اندازی این مسئله هم در آموزش و هم در درمان کمک زیادی خواهد کرد و قاعدتا منجر به این خواهد شد که ما بتوانیم آموزش دانشجویان را در بیمارستان به عنوان داروساز بیمارستانی hospital pharmacist، به صورت ساختارمند و اساسی دنبال کنیم و در بیمارستان، بیماران از خدمات داروسازان استفاده کنند.

این موضوع در مصرف بهینه داروها و مباحث فارماکواکونومی و اقتصاد دارو درمان نیز کمک می‌کند؛ در بحث‌های پژوهشی با جذب هیئت علمی و با افزایش فعالیت‌های پژوهشی بین دانشجویان و خرید دستگاه‌های آزمایشگاهی بتوانیم فعالیت‌های پژوهشی را گسترش بدهیم و از طرفی دیگر بحث فضای فیزیکی است که دانشکده ما محدودیت زیادی دارد و امیدواریم در برنامه میان مدتی که پیش‌بینی شده، بتوانیم این موضوع را توسعه دهیم.

مفدا: به عنوان یک استاد که قبلا دانشجوی داروسازی بودین، چه توصیه‌ای برای دانشجویان هم رشته‌تون دارین؟

داروسازی از جمله رشته‌هایی بوده که در حیطه‌های مختلف می‌توان کار کرد و دانشجویان با هر علاقه‌ای می‌توانند در این حوزه کار کنند؛ دانشجویانی که علاقه‌مندند می‌توانند در حیطه صنعت داروسازی کار کنند و به نوعی کارهای مهندسی انجام دهند و یا در بحث‌های بالینی و بحث‌های تحقیقاتی، بحث اقتصاد و مدیریت در دارو فعالیت کنند.

دانشگاه جایی است که می‌توانید با حداقل مهارت ممکن، مدرک خود را اخذ کنید و یا اینکه بتوان در این زمان مهارت‌های فوق‌العاده بیشتری یاد بگیرد؛ شاید یاد گرفتن مهارت‌های بیشتر، نیازمند سختی‌های بیشتر و برنامه‌ریزی دقیق‌تر و استفاده بهینه از وقت باشد، ولی قاعدتاً پس از پایان این دوره، هر دانشجو احساس خواهد کرد که این مهارت‌های بیشتر حتما در آینده به آنها کمک می‌کند.

همیشه در کلاس‌های درس به این موضوع اشاره کرده‌ام که آینده دانشجوی داروسازی وابسته به این است که چقدر مهارت دارد؛ شاید درگذشته ارتباط و تناسب بین میزان مهارت‌ها و موفقیت شغلی در داروسازی کمتر بوده است، ولی الان با ضریب خیلی بالاتر این نسبت وجود دارد.

مفدا: نظرتون در مورد آموزش حضوری و مجازی چیست؟

دوره مجازی نشان داد که روح دانشگاه به حضور دانشجو وابسته است و قطعا اگر دانشجو در دانشگاه حضور نداشته باشد، دانشگاه هم روح نخواهد داشت و نشانی از زنده ماندن و پویایی وجود ندارد و بنابراین در واقع حضور دانشجو اصل مهمی است و اینکه حتی در کلاس‌های حضوری تعاملی که بین دانشجو و استاد وجود دارد، خیلی مثبت است.

ما باید از زیر ساختی که برای آموزش مجازی وجود دارد استفاده کنیم؛ برای اینکه آموزش‌ها به سطح بالاتری ارتقاء پیدا کند، باید از قابلیت‌های آموزش مجازی بهره‌مند شد.

آموزش حضوری و مجازی در تقابل با یکدیگر نبودند و استفاده از این دو نوع آموزش فرصت‌های بیشتری را برای آموزش بهتر دانشجویان، در اختیارشان قرار می‌دهد.

مفدا: چند فرزند دارین و تشکیل خانواده چه تاثیری بر روی موفقیت شما داشته است؟

دو فرزند، یک پسر و یک دختر، که دخترم ۱۱ ساله و پسرم پنج سال دارد؛ تشکیل خانواده یک موضوعی بوده که در سرشت انسان نهفته و انسان‌ها به صورت ذاتی به این موضوع تمایل دارند و خداوند متعال در قرآن فرمودند که با ازدواج می‌توانید به آرامش برسید و حقیقتاً به همین شکل است.

اگر ازدواج و تشکیل خانواده نباشد، انسان‌ها نمی‌توانند فرایند تکاملی زندگی‌شان را طی کنند و نمی‌توانند به آرامشی را که لازمه رشد و تعالی آنها بوده، برسند و قاعدتا این باید در سن متناسب با خودش باشد که متاسفانه سن ازدواج در جامعه ما بالا رفته و به دلایل مختلفی این مسئله اتفاق افتاده است که خارج از این بحث است؛ به هر حال توصیه من این است که دانشجویان الان در سنی هستند که به لحاظ رشد عقلی به جایی رسیدند که می‌توانند تشخیص دهند و وقتی این قابلیت وجود دارد، در اولین زمان ممکن باید برای تشکیل خانواده اقدام کنند.

 پیشنهاد من این است که به مشکلات مالی که متاسفانه در جامعه وجود دارد، ساده تر نگاه کنند و توقعات بالای مالی را کنار بگذارند؛ ازدواج قطعاً منشاء خیر و برکت است؛ خود من خیلی از دوستانی که میشناسم همه این تجربه را داشته‌ایم و بعد از ازدواج خیلی راحت‌تر می‌توان کار کرد و پیشنهادم به دانشجویان این است که زودتر ازدواج کنند.

مفدا: از نظر شما تحصیل، کار و موفقیت شغلی تداخلی با ازدواج و تشکیل خانواده ندارد؟

در نگاه اول یکم سخت است که هم فرد ازدواج کند و هم از طرفی کار و تحصیل را انجام بدهد و همزمان چند موضوع را مدیریت کند، ولی انسان‌ها قابلیت زیادی دارند.

به نظر من تناقضی ندارد، ما نباید انسان را محدود ببینیم در حالی که انسان قابلیت‌های نامحدود بسیاری دارد و بنابراین به خاطر قابلیت‌های نامحدود انسان‌ها، من فکر می‌کنم که جمع کردن این موارد کنار هم امکان پذیر بوذه و منافاتی با همدیگر ندارد؛ حتی جوانان بجای اینکه تنهایی در مقابل مشکلات بیایستند و تلاش کنند، می‌توانند باهم بر مشکلات غلبه کنند و برای زندگی مشترک‌شان تلاش کنند.

مفدا: با توجه به فعالیت‌هایی که در دوران دانشجویی داشتید، چه توصیه‌های به دانشجویان دارین؟

در دوران دانشجویی علاقه داشتم که در بعضی فعالیت‌های تشکیلاتی و تشکلی فعالیت کنم و موارد خوبی بوده که اگر باز هم به آن دوران برگردم، تکرار خواهم کرد.

اگر بخواهم موردی را به عنوان نقطه ضعف بیان کنم، این بود که باید ارتباطم را با اساتید بیشتر کرده و در فعالیت‌های پژوهشی، مشارکت بیشتری داشتم؛ ارتباط با اساتید کمک می‌کرد که بعضی از تجربیات را خیلی سریع‌تر به دست بیارم و مجبور نمیشم سال‌ها صبر کنم تا به همان تجربه برسم.

مفدا: در پایان اگر سخنی دارید بفرمائید؟

تشکر می‌کنم که این فرصت را به من دادید تا بتوانم بعضی از دیدگاه‌ها و تجربه‌هایم را در حوزه آموزش و فعالیت‌های دانشجویی عنوان کنم و آرزوی موفقیت دارم برای شما که از اساتید مختلف نظرخواهی می‌کنید؛ این کار بسیار خوب است و امیدوارم جمع این نظرات و همچنین تعاملی که بین اساتید و دانشجویان داره به هر دو طرف کمک کند تا بتوانیم دانشکده و دانشگاهی بهتر داشته باشیم و به تحقق اهداف دانشگاه برسیم.

مصاحبه از: عاطفه کرمانی