یکی از شاخه‌های علوم پزشکی، پرستاری است. این قشر با توجه به اینکه کار بسیار حساس و سختی را دارند و هر روزه در حال خدمت رسانی به جامعه می باشند؛ برای این شغل از جان و جوانی خود مایه می گذارند و دلسوزانه در حرفه‌ی خود فعالیت میکنند و همواره جزء خوش برخورد ترین افراد در بین کارکنان مراکز مختلف هستند.

پرستاری یکی از شغل‌های بسیار سخت و طاقت فرسا در کشور است و با توجه به سختی کار بالای این شغل، هر شخصی قادر به انجام دادن آن نیست و باید عاشق و علاقمند به این شغل باشد.

در ژانویه ۱۹۷۴، ۱۲ ماه می به عنوان سالگرد تولد فلورانس نایتینگیل، بنیانگذار پرستاری مدرن، برای بزرگداشت این روز انتخاب شد. هر سال، شورای بین المللی پرستاران کیت روز بین المللی پرستار را تهیه و توزیع می‌کند. این کیت شامل مطالب آموزشی و عمومی برای استفاده پرستاران است.

نایتینگل بنیانگذار پرستاری مدرن کار خود را به عنوان مسئول پرستاری از سربازان آغاز کرد. خانم فلورانس نایتینگل مشهور بود به بانوی چراغ‌ بدست، به دلیل  تحمل بی‌خوابی در تمام طول شب برای رسیدگی بیماران می‌گشت و ضمن درمان، به آن‌ها دلداری می‌داد .وی به طور گسترده ای در جامعه پرستاری نقش مهمی را ایفا کرد.

فلورانس نایتینگل با فعالیت‌های مستمرش به شخصیتی مهم در بهبود وضعیت سلامتی سربازان در دوران جنگ بدل شد که تأثیری عمیق در سطح جهانی برجای گذاشت. او همچنین اولین فردی بود که آموزش رسمی را برای پرستاران فراهم کرد.

روز جهانی پرستار به خاطر به پاس داشتنِ زحمات همه پرستاران و کار بزرگی که انجام می دهند، در سراسر جهان برگزار می شود. نمی توان تصور کرد که جهان خالی از وجود پرستارها باشد. پرستاران به ما زندگی می بخشند و همچنین به کسانی که ما را دوست دارند، هم زندگی می دهند.

پرستاران نقش بسیار خاصی در جامعه ایفا می کنند، زیرا مسئولیت‌های متعدد آنها شامل نوشتن برنامه های مراقبتی برای بیماران، دستیاری با پزشکان برای آزمایش ها و ارزیابی‌ها، انجام اقداماتی مثل اهدای خون، بررسی داروها و تزریقات، مشاهده و ثبت وضعیت بیمار می شود.

آنها همچنین وضعیت بیمار را ثبت و ضبط می‌کنند، به داد بیماران اورژانسی می رسند و برنامه های بیمارستان را تنظیم می کنند. آن ها همچنین نقش مهمی در سلامت و بهبودی افراد در سراسر جهان ایفا می کنند.

پرستاران قشر دلسوز جامعه محسوب می‌شوند. پرستاران همانند پزشکان و دیگر کادر درمانی به‌طور مداوم مراقبت‌های لازم و دلسوزانه را از همه بیماران انجام می‌دهند و بدون وقفه در طول روز و شب مشغول به کار هستند. پرستاران از اولین افرادی هستند، که هنگام بحران در خط مقدم قرار می‌گیرند.

طبق نظریه سازمان بهداشت جهانی بیش از نیمی از کارکنان بخش درمان را پرستاران تشکیل می‌دهند، با این حال همچنان با کمبود پرستار در سراسر جهان مواجه‌ایم.

نقش مهم پرستاران در درمان بیماران

نقش تاثیرگذار پرستاران در روند درمان بیماران بر کسی پوشیده نیست. نقش اصلی آنها حمایت و مراقبت از بیماران برای به دست آوردن سلامتی کامل است. آنها مسئولیت‌های مختلفی را بر عهده دارند، بخشی از عملکرد آن‌ها در بخش درمان به شرح زیر است:

سوابق بیماری و علائم بیمار را ثبت می‌کند.

جهت برنامه‌ریزی درمان بیمار با تیم درمان همکاری‌های لازم را دارد.

جهت به دست آوردن سلامتی و تندرستی بیماران همکاری‌های لازم و کامل را خواهد داشت.

طی روند درمان بیمار، شرایط او را کنترل می‌کند و علائم را به‌طور دقیق به ثبت می‌رساند.

داروهای لازم و روش‌های مصرف آنها را به بیماران بازگو می‌کند.

در صورت نیاز از تجهیزات پزشکی برای بیماران استفاده می‌کند.

آزمایشات تشخیصی توسط پرستاران برای بیماران انجام می‌گیرد.

به بیماران توصیه‌های لازم را جهت مدیریت شرایط خود ارائه می‌دهد.

به بیماران در صورت نیاز، مشاوره‌های لازم را می‌دهد.

مراقبت از بیمار: پرستاران در طول روز و شب از بیماران مراقبت می‌کنند. کنترل نیازهای جسمی، پیشگیری و کمک به روند درمان از عملکرد مثبت آنهاست. روند و پیشرفت درمان را تحت نظر دارد، در صورت نیاز به اقدام خاصی، در هر لحظه به بیمار کمک‌رسانی خواهد کرد.

حمایت از بیمار: بیمار اولویت اول هر پرستاری است. در این مواقع پرستاران از منافع بیمار و حفظ عزت او در طول درمان مراقبت می‌کند. 

برنامه‌ریزی جهت مراقبت: پرستار به‌طور مستقیم جهت تصمیم‌گیری برای اقدامات درمانی بیماران نقش بسیار مهمی دارد. با این حال که پزشکان و متخصصان تصمیم نهایی را برای درمان بیماران می‌گیرند؛ اما باید از سوی پرستاران اطلاعات دقیقی از شرح حال بیمار و روند درمان گزارش شود.

آموزش و پشتیبانی از بیمار: از آنجایی که روند درمان و مصرف داروی بیماران پس از ترخیص از بیمارستان ادامه دارد، باید آموزش‌های لازم برای کنترل شرایط خود از سوی پرستاران وجود داشته باشد. پرستاران در این مواقع نکات لازم را به بیمار یا همراهان او توضیح می‌دهند تا روند درمان به موفقیت طی شود.

توانایی‌های پرستار در انجام وظایف و مداخلات در پرستاری، با تلفیق علوم پرستاری و مهارت‌های وی به منظور مداخلات پرستاری تجلی می‌یابد. این مداخلات شامل ارزیابی کامل ، مراقبت‌های ایمن پرستاری، انجام دستورهای پزشکی به طور ماهرانه و درج صحیح و کامل این فرآیندها می‌باشد.

پروسه پرستاری شامل ارزیابی پرستاری، تشخیص پرستاری، طرح مراقبت پرستاری و مداخلات پرستاری است.پروسه پرستاری شامل ارزیابی پرستاری، تشخیص پرستاری، طرح مراقبت پرستاری و مداخلات پرستاری است.

ارزیابی پرستاری شامل: جمع‌آوری اطلاعات در مورد وضعیت فیزیولوژیکی، روان شناختی، معنوی، اقتصادی و سبک زندگی فرهنگی _اجتماعی یک بیمار است. ارزیابی، مرحله اول و از فرآیند پرستاری محسوب می‌شود که در آن پرستار از نیازهای هر بیمار یک ارزیابی کامل و جامع دارد. هدف از این مرحله، شناسایی مشکلات واقعی یا بالقوه بیمار و برنامه‌ریزی جهت درمان سریعتر آن‌ها می‌باشد.

تشخیص پرستاری می‌تواند بخشی از فرایند پرستاری و قضاوت بالینی در مورد فرد یا جامعه یا پاسخ به مشکلات سلامت زندگی افراد باشد. پروسه تشخیص پرستاری گام نخست در پروسه پرستاری است. در تبیین پروسه تشخیص، پرستار وظیفه دارد با مشاهده عینی، گفتگو، پرسشنامه و بازبینی پرونده بیمار برای هدف‌های درمانی در حیطه وظایف پرستاری برنامه‌ریزی کند.

طرح مراقبت پرستاری شامل شرح دادن مراقبت پرستاری به فرد، خانواده و جامعه می‌باشد. مجموعه‌ای از فعالیت‌های پرستاری برای پاسخگویی و پشتیبانی نسبت به تشخیص‌های پرستاری مشخص شده جهت پیاده‌سازی با ارزیابی پرستاری می‌باشد.

مداخلات پرستاری به عنوان نگرش به فعالیت پرستاران در بخش برنامه‌ریزی فرآیندهای مراقبتی و مبتنی بر روش‌های تحقیق پرستاری می‌باشد.

گردآورنده: سیده مریم خادمی

گرافیست: شایان ثابتی