افروختن آتش

تمام اقشار و گروه‌های جامعه اعم از شاه و رعیت پشته ای از هیزم یا وسیله قابل احتراق را در نقاط مختلف شهر، روستا و محلات گرد آورده و آتش می زدند.

شاهنامه خوانی

شاهنامه خوانی و قصه گویی به دور آتش نیز از جمله دیگر رسومی است که در شب چهارشنبه سوری معمولا توسط بزرگان خانواده انجام میشد. این مورد که در جشن های دیگری نیز همچون آیین شب یلدا انجام می پذیرد، معمولا جزئی جدایی ناپذیر از مراسم‌های باستانی ایران زمین است.

قاشق زنی

دختران دم بخت کاسه و قاشقی به دست می‌گرفتند به همراه کودکان و نوجوانان چادر به سر می کردند و به در منزل همسایگان می رفتند و از آنان هدیه وآجیل درخواست می‌کردند.

دهل و شیپور زدن

عضت الدوله دیلمی این رسم را مرسوم کرد و فرمان داد هر چهارشنبه پایان سال در طلوع غروب؛ هنگام نماز کرنا، دهل و شیپور بزنند.

آش چهارشنبه سوری

خانواده‌هایی که مریض داشتند، برای درمان بیمارشان در شب چهارشنبه سوری، آش ابودردا یا آش بیمار می‌پختند و مقداری از آن را به بیمارشان می‌دادند، بقیه‌اش هم بین خودشان و فقرا تقسیم می‌کردند. معتقد بودند که با این کار، بیمارشان درمان می‌شود و بیماری از اون دور می‌شود.

عبور از زیر توپ مروارید

در تهران رایج بود که در دوران صفویه زنان را از توپ هایی که از پرتغالی‌ها غنیمت گرفته بودند عبور می دادند.آنها معتقد بودند که این امر موجب گشایش بخت آنان می‌شود.

نمکدان

مردم شیراز سبدی  محتوی بسته های  نمک روی سر گذاشته و به هر رهگذری که برخورد می کردند یک مشت نمک به او می‌دادند و در قبال آن پول می گرفتند  و فردای آن روز  آش می پختند و برای دوستان خود می فرستادند.

کوزه شکنی

در بیشتر شهرهای ایران کوزه ها را پس از پریدن از روی آتش می شکنند. منشا این آیین احتمالاً به این عقیده بر می‌گردد که پریدن از روی آتش باعث انتقال بدنامی اهالی خانه به داخل کوزه می شود و شکست شان بدیمنی را از بین می‌برد.

تولید محتوا : نیلوفر صفا ، اتاق عمل ۹۸

طراح : امیرحسین سحابی ، پرستاری ۹۸