به گزارش مفدا - گناباد، خورشید، بزرگ ترین مؤذن صبح است و شهید، والاترین مکبر آزادگی؛ و کدام تکبیر، رساتر و فراگیرتر از شهادتینی که در بی تعلق ترین ثانیه های زندگی، بر زبان شهید جاری می شود؟!شهدا، مرگ را به سخره گرفته اند، تا ما به حقارت دنیا بخندیم. شهدا، حیثیت خون را فریاد زدند، تا ما گوشت و پوستمان را از جرعه عطش و شور بپرورانیم.مقام شهدا را جز عارفان و شاهدان حقیقت، کسی نمی فهمد و حقیقت را به غیر چشم دل نمی توان دید. فریاد شهیدان در همیشه ی تاریخ جاری است؛ فریادی که ریشه در «هل من ناصر ینصرنی» سیدالشهدا دارد.
بنیاد شهید در ۲۲ اسفند سال ۱۳۵۸، به فرمان امام خمینی(ره) تاسیس شد. سابقه اولیه این نهاد به دوران آغاز قیام امام(ره) به سال ۱۳۴۲، باز می گردد. بعد از قیام خونین ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ گروهی از روحانیون انقلابی و مبارز و افراد نیکوکار به دستور امام(ره) ماموریت یافتند تا به خانواده های شهدا رسیدگی کنند، که این کار در طول سال های مقاومت و مبارزه ادامه یافت و در سال های ۵۷-۱۳۵۶، دامنه وسیع تری پیدا کرد. بعد از پیروزی انقلاب، برای سامان دادن بیشتر به امور شهدا و خانواده های آنان، با فرمان امام(ره) بنیاد آغاز به کار کرد که با آغاز جنگ تحمیلی و بیشتر شدن تعداد شهیدان، وظیفه و تکلیف بنیاد شهید سنگین تر شد.
مسلما خون شهیدان، انقلاب و اسلام را بیمه کرده است. خون شهیدان برای ابد درس مقاومت به جهانیان داده است. و به فرموده امام راحل همین تربت پاک شهیدان است که تا قیامت مزار عاشقان، عارفان، دلسوختگان و دارالشّفای آزادگان خواهد بود.نامگذاری روز بزرگداشت شهدا در اواخر اسفندماه تلنگری بزرگ برای ملت ایران است تا سال جدید را با بیعتی مجدد با شهدای انقلاب اسلامی، دفاع مقدس، مدافع حرم و سلامت آغاز کنند.
در لابه‌لای جنب و جوش و علاقه برای آغاز سال جدید نباید یادمان برود که مردانی برای تحقق آرامش امروز ما از گران‌بهاترین و بالاترین سرمایه خویش گذشتند و با حضور در جنگ تحمیلی و تحمل سختی‌ها و دشواری‌ها در برابر تجاوز و خودخواهی‌های دشمنان ایران اسلامی ایستادند و از مرز و بوم کشورمان دفاع کردند.
خاطره ات عزیز است و جاودان. تاریکی کوره راه ها را مژده خورشیدی. حضور تو است که بر چشم های این همه دیوار، پنجره می رویاند. حضور سرخ تو است که می خواندمان به برخاستن و ادامه دادن، به بلند خواندن آنچه سرمشقمان دادی.
ارسال نظر