به گزارش مفدا جیرفت ، امروز روز نخست ماه بافضیلت شعبان است. ماه شعبان در میانه ماه‌های پرفضیلت رجب و رمضان قرار گرفته است و به شعبان المعظم معروف می‌باشد

فضائل ماه شعبان در کتاب المراقبات

عارف سالک مرحوم آیت الله میرزا جواد آقای ملکی تبریزی در کتاب «المراقبات» درباره اهمیت و اعمال ماه شعبان چنین آورده است: این ماه برای سالک الی الله بسیار با ارزش است. یکی از شب‌های قدر در این ماه می‌باشد و کسی در آن متولد شده که خداوند به واسطه او وعده پیروزی به تمامی دوستان، پیامبران و برگزیدگانش از زمانی که پدر ما حضرت آدم در زمین ساکن شده داده است و وعده داده، به وسیله او، بعد از پر شدن زمین از ظلم و جور، آن را پر از قسط و عدل نماید…

و از مقام آن همین بس که ماه رسول خدا (ص) بوده و حضرتش (ص) فرمودند: «شعبان شهری، رحم الله من اعاننی علی شهری، شعبان ماه من است، خداوند کسی را که مرا در ماهم یاری کند، بیامرزد».

کسی که از این دعوت بزرگ آگاه شود، باید بکوشد که از دعوت شدگان این دعوت گردد. این جانشین و برادر او امیرمومنان است که می‌فرماید: ما فاتنی صوم شعبان مذ سمعت منادی رسول الله (ص) ینادی فی شعبان؛ فلن یفوتنی ایام حیاتی ان شاء الله؛ از زمانی که ندای منادی رسول خدا (ص) را که برای روزه این ماه ندا می‌کرد شنیدم، هیچ گاه روزه این ماه را از دست نداده و در تمام عمرم آن را از دست نخواهم داد؛ اگر خدا بخواهد.» این درباره روزه این ماه بود و می‌توان کمک به آن حضرت (ص) را از جهات دیگر مانند نماز، صدقه، مناجات و تمام کارهای خیر با روزه این ماه مقایسه نمود.

تبیین فضائل ماه شعبان در کتاب شریف مفاتیح‌الجنان

مرحوم شیخ عباس قمی صاحب کتاب شریف و یگانه مفاتیح‌الجنان در فضیلت ماه شعبان نوشته است:

آگاه باش که شعبان ماه بسیار شریفی است، و به سید انبیا (ص) انتساب دارد، و آن حضرت همه این ماه را روزه‏ می‌گرفت، و روزه آن را به ماه رمضان وصل می‌کرد، و می‌فرمود: شعبان ماه من است، هر که یک روز از این ماه را روزه‏ بدارد، بهشت بر او واجب می‌شود. از امام صادق (ع) روایت شده چون ماه شعبان می‌رسید حضرت زین‌العابدین (ع) اصحاب‏ خود را جمع می‌کرد و می‌فرمود: ای اصحاب من، می‌دانید این چه ماهی است؟ این ماه شعبان است، و حضرت رسول (ص) ‏ می‌فرمود شعبان ماه من است، پس در این ماه برای جلب محبّت پیامبر خود، و برای تقرّب به سوی پروردگار خویش، روزه بدارید، به خدایی که جان علی بن الحسین (ع) به دست قدرت اوست، سوگند یاد می‌کنم از پدرم حسین بن علی (ع) شندیم‏ که فرمود: از امیر مؤمنان (ع) شنیدیم هر که شعبان را برای محبّت پیامبر، و تقرّب جستن به سوی خدا روزه دارد، خدا او را دوست بدارد، و در روز قیامت به کرامتش نزدیک و بهشت را بر او واجب گرداند.

شیخ از صفوان جمّال روایت کرده است که امام صادق (ع) به من فرمود: کسانی را که پیرامون تو هستند، به روزه شعبان وادار کن. گفتم فدایت شوم، مگر در فضیلت آن چیزی می‌بینی؟ فرمود: آری رسول خدا (ص) هرگاه هلال شعبان‏ را می‌دید، به منادی دستور می‌داد تا در مدینه ندا کنند ای اهل مدینه، من از جانب رسول خدا (ص) به سوی شما ارسال‏ شده‌ام، آن حضرت می‌فرماید آگاه باشید، به درستی که شعبان ماه من است، خدا رحمت کند کسی را، که مرا در ماه من یاری کند، یعنی روزه بدارد آن را، سپس امام صادق (ع) فرمودند امیرمومنان علی (ع) می‌فرمود: از هنگامی منادی رسول خدا شعبان را ندا داد، روزه شعبان از من فوت نشد و تا زمانی که زنده هستم به خواست خدا از من فوت نخواهد شد. پس می‌فرمود: روزه دو ماه شعبان و رمضان مایه توبه‏ و آمرزش خداست. اسماعیل بن عبد الخالق روایت کرده نزد امام صادق (ع) بودم، ذکر روزه شعبان به میان آمد، حضرت فرمود: فضیلت روزه شعبان چنین و چنان است، تا جایی که انسان مرتکب قتل حرام می‌شود، پس چنانچه شعبان را روزه بدارد این روزه به او سود می‌رساند، و به خواست خدا آمرزیده می‌شود.

برای ماه شعبان المعظم در کتاب شریف مفاتیح‌الجنان، اعمالی ذکر شده است. شیخ عباس قمی درباره اعمال مشترک ماه شعبان می‌نویسد:

اوّل:

هر روز «هفتاد مرتبه‌» بگوید: أَسْتَغْفِرُ اللّهَ وَأَسْأَلُهُ التَّوْبَةَ. از خدا آمرزش و توبه می‌خواهم.

دوم:

هر روز «هفتاد مرتبه» بخواند: أَسْتَغْفِرُ اللّهَ الَّذِی لَاإِلهَ إِلّا هُوَ الرَّحْمنُ الرَّحِیمُ الْحَیُّ الْقَیُّوْمُ وَأَتُوبُ إِلَیْهِ.

آمرزش می‌خواهم از خدا که معبودی جز او نیست، بخشنده‌ی مهربان، زنده به خود، پاینده و به‌سوی او باز می‌گردم.

در بعضی از روایات «الْحَیُّ الْقَیُّوْمُ» پیش از «الرَّحْمنُ الرَّحِیمُ» است و عمل به هر دو خوب است؛ و از روایات استفاده می‌شود که بهترین دعاها و ذکرها در این ماه «استغفار» است و هر که در هر روز این ماه «هفتاد مرتبه» استغفار کند، مانند این است که در ماه‌های دیگر هفتاد هزار مرتبه استغفار بجا آورد.

سوّم:

در این ماه صدقه بدهد، گرچه نصف دانه خرمایی باشد تا حق‌تعالی بدن او را بر آتش دوزخ حرام کند.

از امام صادق (علیه‌السلام) روایت شده: که از وجود مبارک ایشان درباره فضیلت روزه رجب پرسیدند، فرمود: چرا از روزه شعبان غافل هستید؟ راوی عرض کرد: یابنَ رسول‌الله، کسی که یک روز از شعبان را روزه بدارد، چه ثوابی دارد؟ فرمود: به خدا سوگند بهشت پاداش آن است. عرض کرد: یابنَ رسول‌الله، بهترین اعمال در این ماه چیست؟ فرمود: صدقه و استغفار، هر که در ماه شعبان صدقه دهد حق‌تعالی آن را رشد و نمو دهد همان‌گونه که یکی از شما بچّه شترش را رشد می‌دهد تا آن‌که در قیامت، درحالی‌که به اندازه کوه احد شده باشد به صاحبش بازگردد.

چهارم:

در تمام این ماه «هزار مرتبه» بگوید: لَاإِلهَ إِلّا اللّهُ، وَلا نَعْبُدُ إِلّا إِیَّاهُ مُخْلِصِینَ لَهُ الدِّینَ وَلَوْ کَرِهَ الْمُشْرِکُونَ. معبودی جز خدا نیست و نپرستیم جز او را درحالی‌که عبادت را برای او خالص می‌کنیم، گرچه مشرکان را خوش نیاید.

این ذکر پاداش بسیاری دارد، از جمله اینکه در نامه عملش عبادت هزار ساله بنویسند.

پنجم:

در هر پنجشنبه این ماه دو رکعت نماز بخواند، در هر رکعت پس از سوره «حمد»، «صد مرتبه» سوره «توحید» خوانده و بعد از سلامِ نماز، «صد مرتبه» صلوات بفرستد تا حق‌تعالی هر حاجتی که در امر دین و دنیا دارد روا کند.

و نیز روزه هر پنجشنبه این ماه فضیلت بسیار دارد. روایت شده: که در هر پنجشنبه ماه شعبان آسمان‌ها را زینت می‌کنند، پس فرشتگان عرض می‌کنند: خدایا! روزه‌داران این روز را بیامرز و دعای آنان را اجابت فرما. در خبر نبوی است: هر که روز دوشنبه و پنجشنبه شعبان را روزه بگیرد، حق‌تعالی بیست حاجت از حاجات دنیا و بیست حاجت از حاجات آخرت او را برآورد.

ششم:

در این ماه بسیار صلوات فرستد.

هفتم (صلوات شعبانیه):

در هر روز شعبان در وقت زوال [وقت ظهر شرعی] و در شب نیمه‌ی آن این صلوات را که از حضرت زین‌العابدین (علیه‌السلام) روایت شده بخواند.

هشتم (مناجات شعبانیه):

این مناجات را که از ابن خالویه روایت شده بخواند؛ به گفته او این مناجات حضرت امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) و امامان پس از اوست که در ماه شعبان می‌خواندند.

کدخبرنگار:۲۶۰۶۰۱