به گزارش مفدا بهبهان، بیست و پنجم رجب سال ۱۸۳ هجری قمری حضرت امام «موسی کاظم» (ع)، نواده پاک رسول خدا (ص) و فرزند امام صادق (ع) به شهادت رسید.

موسی بن جعفر معروف به امام موسی کاظم و ملقب به کاظم و باب الحوائج هفتمین امام شیعیان دوازده امامی ، در ۷ ذی الحجه سال ۱۲۸ هجری قمری، در منطقه ابواء - بین مکه و مدینه - دیده به جهان گشود.

 آن حضرت تا ۲۰ سالگی از محضر پدر بزرگوارش امام جعفر صادق (ع)، بهره‌های فراوان برد .

 امام موسی کاظم (ع) پس از شهادت پدر در سال ۱۴۸ هجری قمری به مدت ۳۵ سال، امامت و رهبری مسلمین را برعهده داشت و در این راه سختی‌ها و مشقات فراوانی را تحمل کرد.

دوران زندگی آن حضرت مصادف با عصر شکوفایی علم و تمدن اسلامی بود . امام موسی کاظم (ع) در کنار نشر و تبیین علوم و معارف اسلامی، به مبارزه‌ای خستگی ناپذیر با دستگاه جور و ستم عباسی نیز پرداخت.

سرانجام هارون الرشید حاکم عباسی که از تزلزل حکومت خود بیم داشت، امام موسی کاظم (ع) را دستگیر و زندانی کرد.

آن بزرگوار، وظایف خود را با دقت و ژرف نگری به انجام رساند و به امامت فرزندش علی بن موسی الرضا(ع) وصیت کرد و سرانجام آن بزرگوار در ۲۵ رجب سال ۱۸۳ قمری، در زندان هارون الرّشید عبّاسی در بغداد، در ۵۵ سالگی به دستور هارون با چند عدد خرمای زهرآلود، مـسـمـوم گردید و به شهادت رسید .

مرقد شریفش در کاظمین، نزدیک بغداد، زیارتگاه شیفتگان حضرتش می باشد.