به گزارش مفدا شهرکرد، خبرنگار مفدا شهرکرد در گفتگوی اختصاصی با دبیر انجمن اسلامی دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد به مواردی همچون دغدغه‌های تشکل‌های دانشجویی، وضعیت کنونی انجمن، راه تعالی دانشگاه و رشد جوان انقلابی و ... پرداخته است. 

لطفا خودتان را معرفی کنید:

امیر رضا بیگی هستم دانشجوی ترم ۵ علوم آزمایشگاهی دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد و دبیر انجمن اسلامی دانشگاه علوم پزشگی شهرکرد.

مهمترین دغدغه انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد چیست؟

به نظر من بیشترین دغدغه ای که تاکنون با آن دست و پنجه نرم کرده ایم این است که دانشجویان خیلی درگیر موارد اعتقادی، فرهنگی و سیاسی نیستند! درگیر کردن و ایجاد تعارضات در این زمینه بین دانشجویان نیازمند توجه ویژه است.

بسیاری از دانشجویان علت فعالیت های سیاسی، فرهنگی و ... و همچنین عضویت در تشکل ها، کانون ها و نهادهای دانشجویی را نمی دانند و رغبتی برای انجام امور فوق برنامه نشان نمی دهند. به نظر من مسیله ترغیب و تشویق دانشجویان به انجام امور فوق برنامه فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و ... مهمترین دغدغه ای است که باید با همکاری معاونت فرهنگی و امور دانشجویی دانشگاه پیگیری شود.

به نظر شما وضعیت انجمن اسلامی دانشجویان از لحاظ پشتوانه فکری و تشکیلاتی چطور است؟

طبیعتاً هیچ ماست فروشی نمی‌گوید ماست من ترش است! ابتا یک توضیح کلی درباره پشتوانه فکری بگم که خوانندگان خودشان بتوانند قضاوت کنند ، انجمن اسلامی دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد جز دفاتراتحادیه انجمن اسلامی های مستقل است، خط فکری و کاری که ما انجام می‌دهیم ما پیرو تمام رهبری هستیم و هر حرفی که رهبری بزنند ما بصورت کامل پیروی می‌کنیم و ازهیچ جناحی تامین نمی شویم. حالاهر جناحی که اشتباهی داشته باشد چه چپ چه راست، اصلا هر کسی که اشتباهی داشته باشه مورد انتقاد و پیگیری قرار میگیرد اگر کاررا هم به نحو احسنت انجام بدهند از طرف ما مورد تشویق و مورد حمایت قرار می‌گیرند، این خط فکری هست که انجمن اسلامی، هم در اتحادیه و هم در دفتر ما از ابتدا تا کنون رشد نموده و پیش رفته است.

تعریف جنابعالی از مفهوم فرهنگ به طور کلی و فرهنگ اسلامی و انقلابی به طور خاص چیست؟

به نظر من "فرهنگ اسلامی" و "فرهنگ انقلابی" این دو تا از هم جداهستند. ببینید ما انقلاب اسلامی داریم که کاملا چیزی درستی است، حالا اگر بخواهیم این دو را فرهنگ انقلاب اسلامی تعریف کنیم به نظرم بهتر است. به نظر من فرهنگ انقلاب اسلامی یعنی روحیه  جهاد گری، امر به معروف و نهی از منکر، انجام کار درست به هرقیمتی و این فرهنگی است  که باید رایج شود و فرهنگی ست که انقلاب از اول تاکنون به دنبالش بوده است.

راه تعالی دانشگاه ها و رسیدن به دانشگاه در تراز انقلاب اسلامی چیست؟

دانشگاه فقط دانشجو نیست، ما در موارد مختلف تشکل‌های دانشجویی و دانشجوها رکن اصلی دانشگاه را تشکیل می دهند. قانون گذاری واساس نامه هایی توسط مسئولین دانشگاه در تراز انقلاب و در سطح انقلاب تعیین میشود. البته قانونگذاری ها باید به گونه ای باشد که دانشجویان را از دین و اسلام و انقلاب زده نکند. طبیعتاً میتوانیم دانشگاه و بچه ها را به سطح وترازی که می‌خواهیم نزدیک کنیم. جدای از آن حالا فعالیت‌های سازنده فرهنگی تشکل ها، نوع فعالیت های ای که نسبت به یکدیگر دارند مثلا فعالیت های که تشکل های مخالف به همدیگه دارند اینها همگی فعالیت های سازنده است. همان طور که حضرت آقا گفتند "ماهیچوقت حرف مخالف انقلاب را نشنیده نمیگیریم چون که حرف مخالف انقلاب باعث رشد انقلاب میشود" و ما هم باید بین دانشجوها از این قضیه استفاده کنیم و می‌توانیم با استفاده از آن به سطحی که باید و شاید برسیم و باید تلاش شود آن فرهنگ انقلاب اسلامی که قرار بود اول انقلاب پیاده شود را بطور کامل پیاده کنیم و به دانشجوی سطح انقلاب دستابیم.

آیا برنامه ها و طراحی سیاستهای فرهنگی دانشگاه و تشکل‌های دانشجویی نسبتی با وجوه آزادی خواهی، عدالتخواهی و معنویت خواهی اندیشه های امام دارد، یا اساسا مسأله این دوستان این رویکردهانیست؟ لطفآ تشریح بفرمایید؟

باید نسبت داشته باشند و در راستای این هدف باشند در راستای عدالتخواهی و مواردی شبیه به این باشند. ولی در یک سری جاها ما قانونگذاری هایی را می بینیم که اصلاً در راستای این هدف نیستند نمونه ان  اختیاراتی که اساتید هیئت علمی نسبت به نمرات دانشجویان دارند، این یک نوع عدالت خواهی را در دانشجو میکشد. فرض کنید که یک استاد هیئت علمی با شما لج کند و نمره ندهد و شما اجازه بررسی برگه را ندارید و از طرفی هم اعتراض کنید بدتر لج میکند و نمره قبولی نمی دهد. این جا دانشجو ترجیح می دهد که ساکت باشد و هیچ نگوید و این چنین بحث عدالتخواهی و عدالت محوری زیر سوال میرود. یکسری قوانین هستند مثل این، که به نظرم اگر برداشته شوند خیلی می‌تواند تاثیرگذار باشند.

جوان انقلابی امروز چه تصویری از انقلاب داره، چه انتظاراتی داره و وطیفه خودش رو در قبال کشور و انقلاب در چی می‌بینه؟

جوان انقلابی است که نسبت به اوایل انقلاب فرقی نکرده باشد. ما اوایل انقلاب یک ایدئولوژی انقلابی داشتیم که هنوز هم بعد از ۴۰ سال باز هم می گوییم "انقلاب اسلامی" الان مثلا انقلاب های دنیا را که نگاه می‌کنیم مثل انقلاب کبیر فرانسه یکبار تموم شد و رفت و دیگه تکرارش هم نمیکنند. ولی ما هنوزهم بعد از چهل سال میگیم "انقلاب اسلامی" به خاطر اینکه ایدئولوژی انقلاب هنوز تغییر نکرده و جوان انقلاب همان ایدئولوژی را دارد که در اوایل انقلاب جوانان داشتند مثل روحیه جهادی، عدالتخواهی، عدالت محوری و موارد شبیه به این ارزش‌هایی هستند که در قرآن و خانواده ها به شدت با آن آشنا هستیم.

 و جوانان انقلابی هم مطمئناً این موارد را دنبال می کنند. ولی متاسفانه بحثی که هست ما 3 نمونه جوان را در جامعه داریم جوان انقلابی، جوان شبه انقلابی و جوانان غیر انقلابی. که متاسفانه جوان شبه انقلابی، اسم انقلاب را دارند ولی رسم و کردار و عملکرد دیگری دارند و باید این موارد را از همدیگر تفکیک کرد.

من به عنوان یک جوان چیزی را که وظیفه خودم میدانم این است که، ارزش‌های انقلاب را بشناسم و متناسب با آن ارزش ها و متناسب با شناختی که از خودم دارم در راستای گسترش آن ارزش‌ها فعالیت کنم.

 در انقلاب چیزی که باعث شد جنگ را پیروز شویم تماما "فرهنگ انقلابی" بود؛ فرهنگ جهادی و روحیه عدالت خواهی بود الان متاسفانه آن روحیه و فرهنگ کم رنپگ شده است و علت آن هم کوتاهی در بحث فرهنگ‌سازی است.

یک نقطه ضعفی که به نظر من در جامعه وجود دارد بحث فرهنگ سازی است، و به نظر من وظیفه جوانان ما این است که این بحث فرهنگ‌سازی را دست بگیریم و و آن طور که باید و شاید در سطح جهانی پیش ببریم. اینکه میگویند در سطح جهانی الزاماً منظورم خارج از ایران نیست منظورم استفاده از تکنولوژی روز برای فرهنگ‌سازی در داخل کشور است. اگر بتوانیم تکنولوژی فرهنگی را ارتقا دهیم طبیعتاً خیلی از تهاجم های فرهنگی هم اتفاق نخواهد افتاد.

خبرنگار : شادی محمودی نیک