به گزارش مفدابهشتی- امام علی نقی(ع) هشت‌ساله بودند که پدرشان را به شهادت رساندند و از آن زمان به مدت 34 سال و در زمان 6 خلیفه‌ی عباسی امامت امت را زیر نظر حاکمان سامرّا برعهده داشتند. سرانجام خلیفه معتز در سوم رجب 254 قمری برابر با 12 تیرماه 247 خورشیدی و 2 جولای 868 ایشان را به شهادت رساند، و در خانه‌ی خودشان، به خاک سپرده شد.

از شیوه‌های رهبری و مبارزاتیِ مشهور ایشان است:

1. نفوذ در میان دولت‌مردان؛ امام هادی(ع) شخصیتی محبوب و اثرگذار درمیان کارگزاران حکومت و دولت‌مردان عصر خود بود. نمونه آن‌که والی بغداد اسحاق بن ابراهیم طاهری، هنگام ورود آن حضرت با تدابیر شدید امنیتی هرثمه به بغداد؛ او را برحذر داشت که آسیبی به امام وارد نشود، که در روز رستاخیز پیامبر(ص) خصم او خواهد بود. (انوار البهیه: 450-449)

2. رفتار کریمانه؛ متوکل با رفتاری نامحترمانه و برخلاف میل امام، ایشان را از مدینه به سامرا آورد. نخست، برای کم کردن از قدر و منزلت ایشان، دستور داد امام را پیش از آن‌که نزد او بیاورند، در جایی که محل تجمع گدایان بود، اسکان دهند؛ یکی از پیروان امام(ع) از این بابت بسیار نارحت شد؛ اما امام او را آرام کردند و به او دری از درهای بهشت را نشان دادند، که در هر مکان دنیایی وارد شوند، از آن در به بهشت می‌نگرند و محیط مادی را نمی‌بینند.

3. رفع مشکل همگان، حتا مخالفان؛ در درمان دمل متوکل به او یاری رساندند.

4.دانش سرشار؛

5. پاسخ به پرسش‌های علمی؛

6. سامان‌دهی مبارزات سرّی؛

7. مبارزه با اندیشه‌های انحرافی

8. احیای فرهنگ غدیر و امامت و ...

شهادت امام هادی (ع) را به تمامیِ شیعیان و دوست‌داران حضرتش تسلیت می‌گوییم.

انتهای خبر

کد خبرنگار: 110215