به گزارش مفدا، حجت السلام دکتر عباس پسندیده با ارایه «کارگاه کاربرد روانشناسی مثبت گرا مبتنی بر آموزه‌های دینی در مشاوره با دانشجویان» در همایش کشوری توانمند سازی علمی_فرهنگی رؤسا و کارشناسان ادارات مشاوره و سلامت روان دانشجویی دانشگاه‌های علوم پزشکی که چهارشنبه ۲۱ دی ماه برگزار شد، گفت: از دید روانشناسی، رضایت‌مندی امری شناختی است و به صورت کلی وضعیت زندگی را ارزیابی می‌کند، که آیا آن چیزی که وجود دارد همان چیزی است که من می‌خواهم یا نه. تفاوت یا فاصله میان آن‌چه که من می‌خواهم و وجود دارد، آن زمان که افراد در مورد آن قضاوت و داوری می‌کنند همان بحث رضایت‌مندی است.
وی ادامه داد: یکی از بحث‌های بسیار مهم روانشناسان طی سال‌های اخیر این است که رضایت‌مندی، شادی نیست. افراد فکر می‌کنند اگر شادی و سرور خود را تامین کنند رضایت‌مند می‌شوند در حالی که رضایت‌مندی جنبه هیجانی کمتری دارد و جنبه و مایه‌های داوری، قضاوت و شناختی زیادی دارد.
عضو هیأت علمی دانشگاه قرآن و حدیث، ابراز داشت: بحث رضایت‌مندی در دانشگاه‌ها یکی از بحث‌های مهم است که باید روی این زمینه کار کرد. در منابع اسلامی تفاوت جدی در این زمینه وجود ندارد. مولفه‌های رضایت‌مندی در مطالعات اسلامی، انطباق، پذیرش و خرسندی است. به تعبیر ما ترکیب مزجی است. این ۳ از هم جدا نمی‌شوند، در ضایت‌مندی ترکیبی از "انطباق" است یعنی آن چیزی که اکنون وجود دارد، موافق من و خواسته‌های من است، دو "پذیرش" یعنی اقبال نسبت به آن دارم و "خرسندی" یعنی حس مثبتی نسبت به آن دارم.
پسندیده ابراز داشت: نظریه شادکامی در رضایت‌مندی در منابع اسلامی مورد توجه است، اگر فرد ادراک کند خیر در زندگی او وجود دارد و در زندگی او غالب است به احساس رضایت‌مندی می‌تواند دست پیدا کند. سیستم روانی ما طراحی شده از سوی خداوند است، فقط فکر نکنید او خالق آسمان، خورشید و ... است، او سیستم روانی ما را برای رضایت مندی به گونه‌ای خاص طراحی کرده است و چون خودش می‌داند چه خلق کرده است، در منابع دینی از طریق مستقیم، توسط قرآن و یا از طریق اهل البیت(ع) راه‌های رسیدن به رضایت‌مندی را به ما نشان داده است.
این استاد دانشگاه در پاسخ به برخی انتقادات نسبت به پرداختن به منابع دینی در روانشناسی، ابراز داشت: نظریه‌هایی که از منابع دینی استخراج می‌شود، نظریه‌ای است که از آیات و روایات استفاده شده است. تفاوت افرادی که روی متون دینی کار می‌کنند با افرادی که به شکل تجربی کار می‌کنند در این است که این عزیزان روی سخن خدا کار می‌کنند و آن دسته روی ساخته خداوند کار می‌کنند حال چه تفاوتی میان این دو وجود دارد اگر اشتباه تجربی آن دسته به خدا لطمه نزند، اشتباه در فهم ما از قرآن و حدیث نیز به قرآن و حدیث لطمه نمی‌زند.
وی اضافه کرد: عوامل کلان رضایت‌مندی انطباق، خیر و خرسندی است محور انطباق دو نکته اصلی دارد، یک انتظارات و دو آرزوها، در مورد این بحث روی دانشجویان باید کار کرد. انتظارات وقتی غیر واقعی باشد، فاصه میان انتظار من با وضع موجود بسیار تفاوت پیدا می‌کند. وقتی آرزوهای افراد دور و دراز باشند رضایت‌مندی را کاهش می‌دهد. پایه اصلی نظریه رضایت‌مندی خیر است و شامل خیرآوری، خیریابی و خیرباوری است.
پسندیده بیان داشت: خیرآوری یعنی ما باید بخشی از خیر را ایجاد کنیم، یعنی فعالیت داشته باشم تا زندگی خوب را بسازم. خیریابی یعنی فرد آنقدر ویژگی‌های مثبت در زندگی خود دارد اما این فرد ناراضی است زیرا خیرها را نمی‌بیند و باید کمک کنید این خیرها را ادراک کند. مسئله مقایسه‌های اجتماعی نیز در این میان از مباحث مهم است و از قتلگاه‌های مصادیق خیرمندی است. سوم خیرباوری است یعنی باور کنیم خروجی‌هایی که به دست خداوند شکل گرفته است جزء خیر برای ما نمی‌خواهد.
عضو هیأت علمی دانشگاه قرآن و حدیث با بیان این‌که دو دسته آرزو وجود دارد، درونی و بیرونی، گفت: آرزوها زیاد شوند رضایت‌مندی کم می‌شود، رابطه رضایت کلی با آرزوهای بیرونی، منفی است یعنی وقتی آرزوی افراد ثروت، قدرت و شهرت است، رضایت‌مندی کاهش و وقتی آرزوهای افراد درونی است، مانند رشد شخصیتی و... رضایت‌مندی افزایش پیدا می‌کند و نکته این‌که بین رضایت کلی با مولفه سپاس، رابطه مثبت و معنا داری است.
ارسال نظر