به گزارش مفدا قم، حجت‌الاسلام والمسلمین عابدینی شامگاه سه‌شنبه در مراسم افتتاحیه نشست فعالان انجمن‌های علمی که در سالن همایش‌های شهید مفتح دانشگاه علوم پزشکی برگزار شد، اظهار داشت: باید توجه کنیم که چه باید کنیم که انگیزه حرکت در وجود ما قوی تر شود.
وی افزود: یکی از مباحث اصلی که در نگاه اخلاقی مطرح است، این است که عنوان اخلاق را با عنوان سیر و سلوک معنا می‌کنند؛ اخلاق در نگاه الهی رفتن و رسیدن و نه نشستن و شنیدن است.
استاد حوزه و دانشگاه گفت: در نگاه اخلاقی و دنیایی و هر جهتی که انسان حرکت می‌کند، رفتن و رسیدن ملاک است؛ اما سوال این است که آنچه باعث می‌شود که انسان قدرت، سرعت و انگیزه حرکت پیدا کند چیست؟
حجت الاسلام و المسلمین عابدینی مطرح کرد: به تعبیر مرحوم علامه طباطبایی اولین ادارکی که در انسان شکل می‌گیرد، ادراک نیاز است؛ تنفس برای انسان ضروری بوده و لذا می‌بینیم که این نیاز کودک را به حرکتی وا می‌دارد که ممکن است گریه باشد یا به هر شکل دیگر می‌تواند بروز کند.
وی اضافه کرد: علامه ادامه می‌دهد فقدان چیزی که برای انسان لازم است، نیاز را شکل می‌دهد؛ ما اگر حتی عادت کرده باشیم که مسیری را هر روز برویم، این هم ادراک نیاز است و به عبارتی انسان هیچ قدمی از قدم برنمی دارد، مگر اینکه نیازی در او شکل گرفته باشد.
استاد حوزه و دانشگاه با بیان اینکه انسان در بین همه موجودات عالم نیازمندترین موجود است، خاطرنشان کرد: هر نیازی که در انسان ایجاد می‌شود، از ابتدای تولد ادراک و اظهار نیاز شکل می‌گیرد و سپس اقدام برای رفع نیاز را داریم؛ انسان اگر همه نیازها را دارد، تمام انحاء رابطه با خدا در وجود انسان امکان پذیر است؛ چرا که رافع این نیازها خداوند است.
عابدینی تصرحی کرد: تمام مسیری که همه موجودات در نیاز طی می‌کنند، در وجود انسان موجود بوده و انسان از طریق نیاز تمام مراحل کمالی را طی می‌کند.
وی تاکید کرد: انسان می‌توانست از موطن ملائکه آغاز حرکت بکند، اما موطن حرکت انسان از نطفه بودن است و تمام مراحل رشد تا مرگ طی می شود؛ چرا که از هر کدام از این راه ها با رافع نیاز یعنی خداوند رابطه پیدا می‌کند.
استاد حوزه و دانشگاه تصریح کرد: گریه های کودک تا چهار ماه نخست اقرار بر توحید بوده و وقتی در این دوره نیازهایی دارد، مستقیما از خداوند طلب می کند؛ تنها خدا را می یابد و با او سخن می گوید.
عابدینی تاکید کرد: هر انسانی که حرکت می‌کند، نقطه حرکتش از اینجاست که یک چیزی را می‌خواهد و نیاز دارد و سپس برای یافتن آن به حرکت در می آید؛ هر چه این نیاز بیشتر باشد، سرعت و قدرت حرکت بیشتر می شود.
وی با اشاره به سطوح مختلف انگیزه‌های انسان تاکید کرد: انگیزه های انسان برای حرکت ممکن است مالی باشد؛ ممکن است برای تحقق توانمندی‌هایی باشد که خداوند در درون او قرار داده است؛ انگیزه حرکت از نیاز ناشی می‌شود؛ برخی از افراد با یک مانع از حرکت می‌ایستند؛ این افراد نیاز کمتری را حس می‌کنند؛ اما افرادی که نیاز بالاتری را حس می کنند، با موانع جا نمی‌زنند.
استاد حوزه و دانشگاه ادامه داد: پولدار شدن، خدمت به مردم و رضای الهی هر کدام یک افق نگاه بوده و ما در هیچ جا نمی‌بینیم که انبیا احساس خستگی کرده باشند الا یک جا برای حضرت موسی که آن خستگی هم علامتی از جانب خداوند بود.
حجت الاسلام و المسلمین عابدینی با تاکید بر اینکه پیامبران الهی در مسیر حرکت خود سختی‌های فراوان داشتند اضافه کرد: نوح نبی را آنچنان می‌زدند که سه روز از هوش می رفت؛ اما وقتی به هوش می‌آمد برای مردم تقاضای مغفرت می‌کرد و می‌گفت خدایا این ها را بیامرز؛ چرا که این ها نمی‌دانند.
وی ابراز کرد: اگر افق دید انسان فراتر از نیازهای بدن باشد، صبر بالاتری در سختی‌ها پیدا می‌کند؛ اگر نیازهای ما در راستای ارتباط با خداوند باشد، نیاز بیشتر بهتر خواهد بود.
استاد حوزه و دانشگاه مطرح کرد: علم قوانینی است که خداوند در جهان هستی قرار داده و کشف قوانین هستی کشف قوانین الهی است؛ پس این کار مقدس بوده و عالم با آیات خداوند در تعامل است.
حجت الاسلام و المسلمین عابدینی تصریح کرد: کسی که با نگاه الهی در علم قدم می‌گذارد با کسی که با نگاه مادی به عرصه علم ورود می‌کند باید متفاوت باشد؛ اگر عالم رفع نیاز با رافع نیاز را دید و با او مرتبط شد، اجابتش قطعی است؛ با این نگاه متن زندگی انسان اخلاقی می‌شود و کارهای علمی او ذکر و انس با خدا می‌شود.
وی ادامه داد: اگر ما در جاهایی به ناامیدی رسیدیم، باید یک قدم به عقب برگردیم و ببینیم که چه باید می‌کردیم که نکردیم و یا چه نباید می‌کردیم که کردیم.