به گزارش مفدا - گناباد، بی تردید یکی از دلایل مهم و تأثیرگذار گسترش فرهنگ تشیع در ایران، وجود زائران بسیاری از اقصی نقاط ایران و جهان برای پابوسی امام هشتم شیعیان حضرت علی بن موسی الرضا(ع)  است که بی گمان مرقد مطهر ایشان در ایران نقش مؤثری در  گسترش فرهنگ شیعی و پیروی از مکتب اهل بیت(ع) داشته است.

همه ابعاد زندگی ائمه الگوی شیعیان است و یکی از این امامان که همواره قول و فعلش درس آموز بوده است امام هشتم شیعیان است.

امام رضا(ع) به اخلاق عالی و ممتاز آراسته  و بدین‌سبب دوستی عام و خاص را به خود جلب کرده بودند؛برخی از ویژگی های شخصیتی امام رضا (ع) و رفتارهای ایشان با مردم عبارتند از:

۱-رفتاری پیامبرگونه داشت و حلم و رأفت و احسانش شامل خاص و عام می‌شد.

۲-کسی را با عمل و سخن خود نمی‌آزرد.

۳-تا حرف مخاطب تمام نمی‌شد، سخنش را قطع نمی‌کرد.

۴-هیچ حاجتمندی را مأیوس باز نمی‌گرداند.

۵-در حضور میهمان به پشتی تکیه نمی‌داد.

۶-پیش روی کسی پای خود را دراز نمی‌کرد.

۷-هرگز به غلامانش دشنام نداد و با آنان می‌نشست و غذا می‌خورد.

۸-شب‌ها کم می‌خوابید و قرآن می‌خواند.

۹-بیشتر اوقات از اول شب تا صبح شب‌زنده‌داری می‌کرد.

۱۰-هر سه روز یک‌بار قرآن را ختم و در آیات آن تفکر می‌کرد.

۱۱- با مردم به نرمی سخن می‌گفت.

۱۲- نظافت را در هر حال رعایت می‌کرد و عطر و بخور بسیار به کار می‌برد.

۱۳- هر ماه ۳ روز حتما روزه بود.

۱۴- در نهان به ویژه شب‌های تاریک، بسیار به مردم احسان می‌کرد و صدقه می‌داد.

۱۵- جامه ارزان و خشن می‌پوشید، ولی در مجالس و ملاقات‌ها و پذیرایی‌ها لباس فاخر بر تن می‌کرد.

۱۶-کسی که از او تقاضایی داشت، اگر می‌توانست بی‌درنگ آن را بر می‌آورد تا مبادا از آن بی‌نیاز گردد و فرصت از دست برود.

۱۷- غذا را آهسته و اندک می‌خورد و سفره‌اش رنگین نبود.

۱۸-امام‌رضا (ع) حتی در برخورد با غلامان و خادمان خود هرگز حاضر نبود که کرامت انسانی آنان را نادیده بگیرد و چیزی از حقوق آنان فرو گذارد.

۱۹-امام (ع) در تابستان روی حصیر و در زمستان روی پلاسی می‌نشست.

۲۰- گاهی امام خادمش را صدا می‌زد به او می‌گفتند مشغول خوردن غذاست. امام می‌فرمود بگذارید غذایش تمام شود.

۲۱- قبل از غذا دست‌ها را می‌شست.

۲۲ -، چون صبح اول وقت نماز می‌گزارد تا بر آمدن آفتاب در سجده می‌ماند. سپس با مردم می‌نشست و سخن می‌گفت، یا سوار می‌شد و بیرون می‌رفت.

۲۳- در هر فرصت مقتضی مردم مسلمان را به وظایف خود آگاه می‌کرد.

حضرت رضا (ع) فرمود هفت چیز بدون هفت چیز دیگر مسخره است:

۱-هر که با زبان استغفار کند ولی با دل پشیمان نباشد خود را مسخره کرده.

۲-شخصی از خدا توفیق بخواهد، اما کوشش ننماید خود را مسخره کرده.

۳-هر که از خدا بهشت بخواهد، اما بر گرفتاری‌ها صبر نکند خود را مسخره کرده.

۴ -کسی که از آتش جهنم به خدا پناه برد ولی ترک شهوات دنیا را ننماید خود را مسخره کرده.

۵-کسی که مرگ را یاد کند وخود را برای آن آماده نکند خود را مسخره کرده است.

۶ -هر کس اصرار بر گناه دارد، ولی الهی العفو الهی العفو می‌گوید، خود را مسخره نموده

۷-هر که به یاد خدا باشد ولی برای دیدار خدا سرعت نگیرد خود را مسخره کرده است.

(منبع:بحار الأنوار، الجامعة الدرر أخبار الأئمة الأطهار)