تولد روان شناسی و این مسئله ی مهم در جهان :

فیلسوفان تا ربع آخر قرن نوزدهم از راه گمانه زنی، کشف و شهود و تعمیم مبتنی بر تجارب محدود خود ماهیت انسان را مطالعه می کردند. زمانی که پژوهشگران برای مطالعه ذهن به مشاهدات دقیقاً کنترل شده و آزمایشگری روی آوردند روانشناسی هویتی مستقل از ریشه های فلسفی اش کسب کرد.

دانش روانشناسی تا سال ۱۸۷۹ بخشی از فلسفه انگاشته می شد اما اکثر تاریخ نویسان، تولد روان شناسی را به سال ۱۸۷۹ نسبت می دهند، سالی که "ویلهم وونت" اولین آزمایشگاه روان شناسی را در شهر لایپزیک آلمان بنا نهاد و این دانش به عنوان دانشی مستقل در آلمان و آمریکا مورد مطالعه قرار گرفت.

وونت از فلسفه و فیزیولوژی، این علم جدید را که "روان شناسی فیزیولوژیک" می نامند را به وجود آورد. او در سال ۱۸۸۱ برای معرفی نتیجه پژوهش های روان شناختی اولین مجله را منتشر کرد.

وونت بنیانگذار روانشناسی اولین آزمایشگاه را تأسیس کرد، سردبیر نخستین مجله روانشناسی بود و روانشناسی آزمایشی را به عنوان یک علم آغاز کرد. تاریخ روانشناسی پس از وونت شاهد مخالفت های زیادی درباره دیدگاه روانشناسی او بوده است.

استانلی هال در سال ۱۹۲۶ ـ ۱۸۴۴ و جیمز مک کین کتل در سال ۱۹۴۴ ـ ۱۸۶۰ هر دو در لایپزیک با وونت مطالعه نمودند. هال، نهضت مطالعه کودک را در آمریکا اشاعه داد و در سال ۱۸۹۲ به عنوان اولین رییس انجمن روان شناسی آمریکا انتخاب گردید.