به گزارش مفدا - گناباد، آخرین وصی پیامبر خدا(ص)، دوازدهمین امام شیعه و چهاردهمین معصوم از خاندان رسالت، حضرت مهدی(ع) در سپیده دم نیمه شعبان سال 255 هجری در شهر سامرا دیده به جهان گشود. با تولد او انتظار تحقق مژده ای که پیامبر خدا(ص) و امامان(ع) از دو قرن پیشتر داده بودند سر آمد و گام او زمین را برکت بخشید. نام آن حضرت، نام پیامبر(ص) و کنیه او کنیه رسول خداست.

نیمه شعبان یکی از جشن‌های مسلمانان شیعه است که هم‌ زمان با روز تولد امام دوازدهم شیعیان، امام زمان است.

شعبان هشتمین ماه در گاه‌شماری هجری قمری است. ماه‌های رجب، شعبان و رمضان در میان مسلمانان اهمیّت زیادی دارند.از پیامبر اسلام چنین نقل شده‌است که شعبان «ماه من» است.

در برخی روایات، شب نیمه شعبان پس از شب قدر برترین شب‎ها دانسته شده است. گروهی از شیعیان در این شب به شب زنده‌داری و اعمال مذهبی مشغول می‎شوند. برخی از اهل سنت و طریقت‎های تصوف نیز به فضیلت این شب معتقدند.

او در زمستان سرد سختی­ ها خواهد آمد؛ او همچون گل نرگس نوید بهار می دهد و عطری دارد که همچون گل نرگس واقعی از گل های دروغین به واسطه این عطر شناخته می شود و همچون گل نرگس عطرش شفای بیماری زمستان است.

تو می آیی ای پسر فاطمه ،یوسف زهرا یا مهدی. 

تو می آیی در حالی که دست هایت پر از گلهای نرگس است.

تو دل سرد یکایک ما را با نواهای گرمت

آفتابی می کنی و کعبه عشق را در آن ها بنا خواهی کرد.

دست نوازش بر سر میخک هایی خواهی کشید که باد کمرشان را خم کرده است.

تو حتی بر قلب کاکتوس ها هم رنگ مهربانی خواهی زد.

تو می آیی و با آمدنت خون طراوت و زندگی در رگ های صبح جریان پیدا خواهد کرد...

به امید آن روز!

یگانه باقرزاده ،عضو سرویس فرهنگی مفدا گناباد