روحانی، خود هاشمیِ دیگر است! در همان صراطی طی الطریق می کند که مرادش! این بار، برخلاف ۹۲ که هاشمی در کنارش بود؛ بدون او چنان مقتدر ایستاد که شگفتی رقبا را برانگیخت! گر چه ناسزا شنید و هر آنچه مرز اخلاقی بود، به خاطر کوفتنش لگدمال شد؛ اما چنان قبل، عقلانیت و تدبیر پیشه کرد؛ ناجوانمردانه بر زمین کوفته شد، اما ناامید نشد؛ دست به زانو گرفت و برخاست، گردن فراز کرد و سینه ستبر، موج روی موج آفرید تا شد آنچه شد... روحانی با اقتدار رییس جمهور شد.
 
همین روزها بود که گفت «یاد می کنم از روح بلند آیت الله هاشمی رفسنجانی. آیت الله ! ما می دانیم به تو چه ظلم بزرگی کردند! می دانیم که چه تهمت‌هایی نزدند. اما ملت ما جای تو را خالی می بینند. اما روحت آرام باشد؛ ما راه تو را ادامه می دهیم! آیت الله هاشمی، آسوده بخواب...»

هاشمی اما پاسخ چنین روزهایی را داده است: آخرین کاری که خوشحالم انجام داده ام...اینکه مردم دوباره به میدان آمدند، با همان مردانگی که انقلاب را پیروز کردند. امسال انتخاباتش بسیا معنادار شده... مطمئنم که دوره دوم دولت روحانی می‌تونه ما رو برسونه به چنین اهدافی ... مردم هشیار شدند. توانستیم فضایی باز کنیم که مردم هوشیار شوند. الحمدلله الان راحت آدم میتواند بمیرد. مردم دیگه راحت راه خودشون رو پیدا کردند و جلو می روند. 
بی شک آیت الله هاشمی ، موهبتی برای انقلاب، فرصـت و حمایتی بی بدیل برای شخص رئیس جمـهوری و برنامه‌های دولتش بود و همچنین غنیمـتی ارزشمـند که چراغ راه اعتدال و جلوگیری از افراط خواهد بود... روانش شاد، یادش گرامی و راهش پررهرو باد!
منبع: انتخاب