به گزارش مفدا – گناباد، دهه فجر در ادبیات سیاسی نظام جمهوری اسلامی ایران به روزهای ۱۲ تا ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ گفته می‌شود که طی آن سید روح‌الله خمینی بعد از تبعید چهارده ساله در دوازدهم بهمن سال ۱۳۵۷ به ایران وارد شد و در نهایت در بیست و دوم بهمن ماه با اعلام بی‌طرفی ارتش شاهنشاهی، سلطنت پهلوی سقوط کرد و انقلاب اسلامی ایران به پیروزی رسید.

با فرار شاه، تظاهرات در شهرهای مختلف ادامه یافت. در پاره ای از شهرها عوامل رژیم، مردم را به گلوله بستند. شاپور بختیار که تصور می‌کرد پس از رفتن شاه، قدرت اصلی در ایران شده است، به دنبال تحقق آرزوهای خام خود بود.

امام خمینی (ره) از نظامیان خواست پادگان‌ها و خدمت در ارتش شاه را ترک کنند. در پی آن فرار افسران و سربازان از پادگان‌ها سرعت گرفت. در راهپیمایی عظیم و تاریخی روز اربعین حضرت سیدالشهدا(ع) مصادف با ۲۹ دی ماه ۱۳۵۷، مردم بار دیگر نفرت خود از حکومت پهلوی و در خواستشان را برای استقرار "استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی" تکرار کردند.

امام خمینی (ره) اعلام کرد به زودی به ایران باز خواهد گشت. تلاش های آمریکا و بختیار برای به تعویق انداختن سفر وی به نتیجه نرسید. به رغم تلاش‌های آمریکا، دولت بختیار و مخالفان غیر مذهبی حکومت شاه برای جلوگیری از ورود و یا به عقب انداختن بازگشت امام خمینی به میهن و همچنین با وجود احتمال سوء قصد به جان وی، امام در ۱۲ بهمن ۱۳۵۷، در میان عظیم ترین استقبال تاریخی، به ایران بازگشت.

ایستادن امام بر پله‌های هواپیما در فرودگاه مهرآباد، نماد خاتمه یافتن دوران استیلای بیگانگان بر کشور و آغاز عصر جدیدی در تاریخ سیاسی ایران بر پایه استقلال و احیای ارزش‌های اسلامی و ملی بود.

دهه فجر فرصت بازنگری در ارزش‌ها و آرمان‌هاست و این‌که چه بودیم و چه می‌کردیم و چه می‌خواستیم و اکنون کجاییم و چه می‌کنیم.

کمترین ثمره این انقلاب، گشودن فصلی نو در تاریخ معاصر است و این اتفاق بزرگی است، اتفاقی که باعث سربلندی ملت بزرگ ایران شد و امروز انقلاب اسلامی ایران به درجه‌ای از رشد و بالندگی رسیده که جهان را تحت تأثیر خود قرار داده و ملت‌های آزادی‌خواه از این انقلاب بی‌نظیر الهام می‌گیرند.

یادداشت از یگانه باقرزاده، عضو سرویس فرهنگی مفدا گناباد