به گزارش مفدا جیرفت ، مهدی موسی پور دبیر کانون شعر و ادب دانشگاه علوم پزشکی جیرفت از معرفی برگزیدگان مسابقه ادبی " دل نوشته ای به سردار ولایت" خبر داد و اظهار کرد: فراخوان مسابقه همزمان با ایام شهادت سردار حاج قاسم سلیمانی منتشر شد.
وی پاسداشت رشادت و تکریم شخصیت والای سردار شهید حاج قاسم سلیمانی را در قالب دل نوشته های دانشجویان را از اهداف برگزاری این مسابقه دانست.
موسی پور با بیان اینکه از مجموع آثار رسیده " حذدیث غلامی دانشجو اتاق عمل" و " رضا علیدادی سلیمانی دانشجو پرستاری " به عنوان آثار برتر انتخاب شدند.
دلنوشته حدیث غلامی
و ما ادراک دنیای پس از تو...؟!
سال آخر قرن را چه غریبانه بی تو آغاز کردیم.
دست پدری ات بر سرمان چه فاضلانه گسترده شده بود که همچون تاج بر سر، تازه با افتادنش فهمیدیم چه شده!
تحمل دوری و قبول نبودنت را نداشتیم سردار!
از همان هفت سین، سین سرنوشت امسالمان را به نام تو گره زدیم...تاب آغاز سال بدون تو را نداشتیم...
روز ها می‌آمدند و تقویم ورق می‌خورد و تو هرروز حیات مجدد میافتی...
از سالروز تاسیس سپاه بگویم که نبود اسطوره و نماد سپاه در چشمان ایران، چقدر به چشم می آمد.
از روز معلم بگویم که استاد عرفان و اخلاق و انسانیت و اخوت دیگر در میان ما نبود.
از شبهای قدر بگویم که ذکر و فکر مان در میان تمام الغوث ها و العفو ها، سمت و سوی منتهی به تو و توسل به تو داشت...
از شام شهادت امیرالمومنین بگویم و یاد غریبی روز های کوفه و اینک حال مظلومان، در نبود خیبر شکن و یتیم نوازشان!
اقتدارت در کمال مهربانی، چقدر علی وارانه، أَشِدَّاءُ عَلَی الْکُفَّارِ رُحَمَاءُ بَینَهُم را تفسیر می‌کرد...
از عید قربان امسال بگویم که به حق، انقلابمان بزرگترین قربانی اش را، دی ماه در راه خدا داد که بقای این پرچم را تضمین کند
و محرم...
چه بگویم که تنها تصور محرم بدون تو، تصور مجلس عزای رهبری بدون تو کافی بود تا دوباره خونین جگر شویم...
ناگفته نماند،جز روح پر فتوح شما و شهدا، دیگر هیچکس کنارشان نبود...
حاج قاسم می دانی...آن جمله که از نفس مسیحایی تان برآمد، "ما ملت امام حسینیم" این ملت امام حسینی را شوری دوباره بخشید!
گفته بودی ما حوادث سختی را پشت سر گذاشته ایم ولی حادثه ی عظما، نبود تو بود؛
که شب قاسم بن الحسن، شنیدن نامت ،کنار نام جوان امام حسن، داغ دلمان را تازه می کرد...
که شب علی اکبر، تصور جسم ارباً اربا شده‌ات، روضه ی مجسم شده بود که آتش به جان ها می کشید...
و شب تاسوعا...
و ما ادراک تاسوعا ی بدون تو..؟
تاسوعا دیگر تنها یاد تو نبود! تاسوعا شب تو بود! شب پرچمداری بود! شب بی علمدار شدن بود!
دستت اما حکایتی دارد
رحم الله عمی العباس...
حتی لحظه ای تصویر دستانت از چشمانمان محو نمی‌شد و نشد...
شب عاشورا...یاد سخنان سردار باقرزاده هنگام کفن کردن شما، چنگ بر روحمان می‌انداخت که عاشق حسین را هم چون خود او چه بی رحمانه به خون می کشند...
تصور پیکر بی سرت را چگونه قبول کند چشمانی که همواره این سر را، در همه عرصه ها مایه ی سرافرازی ملت ما دیده..؟
و مانده ام چگونه می‌گذرانیم فاطمیه ای را که انگار مادرمان هرروز روضه ی تو را زمزمه می‌کند...
اصلا مگر می‌شود چون اهل بیت زیست کرد و چون آنها شهید نشد؟ مگر می‌شود فدایی ِدخت ِزهرای ِمرضیه باشی و همچون او آتش به جانت نیفکنند؟
به خدا قسم سردار جسمت دیگر تحمل روح آسمانی ات را نداشت...
دنیا برای امثال تو بسیار کوچک است... بسیار حقیر است...
خوشا به حالت که همنشین اولیاءالله شدی...
جز انسانیت و عشق و محبت از تو ندیدیم و حقا سردار دلها شدن، جز با اینها به دست نمی‌آید...
و این را بدان سردار رشیدم...در غیاب جسمانیت و با حمایت های روح بزرگ و حاضرت، حاج قاسم هایی که تربیت شده ی این مکتب هستند، ادامه دهنده ی راه تو و حافظ این انقلاب مقدس خواهند بود... ان شاء الله
ٱللَّهُمَّ إِنَّا لَا نَعْلَمُ مِنْهُ إِلَّا خَیْرًا وَأَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنَّا...
دلنوشته رضا علیدادی سلیمانی
مرگ در چشم او انگاریک بازی بود
ظلم را نفسش طرحِ بر اندازی بود
در عحبم که چه سرداریست او
سرداری که دائم خدمت سربازی بود
بعداز او دنیا درغم و اتش بسوخت
آرامش رفت و انگار فعل ماضی بود
ما همگی درحسرت چون اویی
خودش اما به شهادت راضی بود
نمیدانم کی؟ اول اورا در اغوش گرفت
صحنه اما همان لحظه ی سرافرازی بود
تاریخ در مورد او چه خواهد نوشت
خاطراتش همگی لحظه ای جانبازی بود
ارسال نظر