به گزارش مفدا مازندران، هر ساله صدها هزار نفر در آزمون کنکور سراسری ثبت نام می‌کنند. عده­‌ی زیادی از این افراد در زیر گروه تجربی قرار دارند و یحتمل، به قبولی در رشته‌­های دانشگاه‌های علوم پزشکی فکر می­‌کنند. هر سال پس از اعلام نتایج و مشخص شدن رتبه‌­های برتر آزمون، اخبار و مصاحبه هایی پیرامون آشنایی با این افراد و یادگیری روش آن­ها برای موفق شدن می‌­بینیم. بدون شک، بسیاری از دانش آموزان جوان­تر به این تجربیات علاقه نشان می‌­دهند و سعی می‌­کنند روش‌­های درست را متناسب با شرایط خود به کار بگیرند.

امروزه شرایط موجود و همچنین علایق دانشجویان پزشکی، آن­‌ها را به کنکوری دیگر فرا می­‌خواند؛ آزمون دستیاری و قبولی در تخصص. با توجه به ظرفیت‌ها و شرایط گوناگون برای قبولی در تخصص‌های مورد نظر، این آزمون را می‌­توان کنکوری دیگر برای سربلندان کنکور قبلی دانست. برعکسِ کنکور اول، کمتر خبر یا مصاحبه­‌ای از رتبه‌­های برتر و افراد موفق در این راه می‌بینیم. لذا، دانشجویان فرصت کمتری در اختیار دارند تا از تجربیات پیران این مسیر بهره‌مند شوند و همان طور که در عنوان دانشجو دیده می­‌شود، "جوینده"ی روش‌­های موفقیت هستند؛ نه دنباله رو و مرید یک راه به خصوص. با این حال کمتر کسی پیدا می‌­شود که اهمیت تجربیات دیگران و نصایح آنان را زیر سوال ببرد؛ چرا که شنیدن داستان پیراهن‌های دریده شده، کم هزینه تر از پاره کردن آن‌­ها به دست خودمان است.

در همین راستا، مفدا مازندران گفتگویی با دکتر محمد محمود بابویی عضو دفتر استعداد درخشان دانشگاه علوم پزشکی مازندران و دستیار رشته رادیولوژی این دانشگاه، تهیه کرده است که در ادامه می­‌خوانید:

لطفا خودتان را معرفی کنید.

محمد محمود بابویی هستم. بنده متولد سال ۷۴ هستم و در مهر ۹۲ وارد دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مازندران شدم. من اصالتا اهل چالوس هستم و به طور استریت در امتحان دستیاری مرداد ۹۹ شرکت کردم و رتبه ۱۱۷ کشوری را کسب نمودم و اکنون دستیار رادیولوژی همین دانشگاه هستم.

بیایید کمی درباره انتخاب رشته دستیاری صحبت کنیم. معیارها و انگیزه­‌ی شما برای این انتخاب چه بود؟

بچه ها معمولا در دوران پزشکی عمومی تنها به فاکتور علاقه فکر می‌­کنند. مثلا می­‌گویند که به کارهای عملی و یدی علاقه‌مند هستند و به رشته­‌های مانند جراحی گوشه نگاهی دارند. منتهی وقتی که آزمون تخصص می­‌دهید و با دستیاران تخصص‌های مختلف صحبت می­‌کنید، در گروه‌های انتخاب تخصص وارد می‌­شوید یا با دستیاران طرحی مشورت می‌­نمایید، نکته‌­ای که به آن می­‌رسید آن است که انتخاب رشته درست حاصل توجه به علاقه، انتظار شما از پتانسیل درآمد آن و توانایی خود شما است. در سال‌های اخیر در زمینه­‌ی درآمدها و افت درآمد همه‌­ی تخصص‌ها، بیشتر گرایش متقاضیان به سمت تخصص‌هایی می‌­روند که دوره­‌ی دستیاری آن کوتاه‌تر است. با این حال هر فرد باید به سه فاکتوری که ذکر شد توجه نماید. من به شخصه با نتیجه‌گیری از تمام این فاکتورها تخصص رادیولوژی را انتخاب نمودم. در میان رادیولوژیست‌ها، جمله­‌ی معروفی وجود دارد که می­‌گویند الزاماَ همه­‌ی افراد با علاقه وارد این تخصص نمی­‌شوند، اما به مرور عاشق آن می­‌گردند. بدین ترتیب انتخاب من صرفا از روی علاقه نبود و با سبک سنگین کردن تمام شرایط به این نتیجه رسیدم.

شما عضوی از دفتر استعداد درخشان دانشگاه هستید. لطفا برایمان توضیح دهید که چگونه به عضویت این دفتر در آمدید.

از آنجایی که خاطرم هست، پس از ورود به دانشگاه علاقه­‌ی زیادی به آگاهی از شرایط استریت شدن داشتم. لذا جستجوهایی در اینترنت انجام دادم و با دفتر استعداد درخشان آشنا شدم. از یکی از کارمندان آموزش شماره‌­­ی این دفتر را گرفتم و اولین تماسم را برقرار کردم. در آنجا با خانوم زلیکانی آشنا شدم و در این مسیر هفت ساله، نه تنها به من، بلکه همه‌­ی افرادی که المپیاد دانشجویی را تجربه کردند، کمک‌های بسیاری نمودند. از آن پس در جلساتی که در دفتر استعداد درخشان برگزار می­‌شد شرکت می­‌کردم و از طریق همین دفتر با سایر دانشجویان استعداد درخشان و افراد که رتبه‌های خوبی آورده بودند ارتباط برقرار کردم و شروع مسیرم در ارتباط با دفتر استعداد درخشان اینگونه آغاز شد.

محمد محمود بابویی دوره­‌های مختلف دانشجویی خودش را چگونه گذراند؟

بگذارید با دوران علوم پایه شروع کنم. یکی از اشتباهاتی که در این دوران داشتم، میزان زیادی در فضای درس بودم و به چند بعدی بودن دوران دانشجویی اهمیت کمی می‌­دادم. من کار پژوهشی و تحقیق هم انجام داده­‌ام؛ اما شروع جدی آن بیشتر مربوط به دوران استاجری بود. اکنون به نظرم دوران علوم پایه، زمان مناسبی است که فعالیت‌های جانبی خود را تقویت کرد و منطقی است که کارهایی مانند تحقیق و المپیاد را دراین دوران آغاز نمود؛ چرا که درس‌­ها بیشتر غالب امتحانی داشتند و با تقویت مهارت‌های جانبی می­توان از این دوران استفاده‌­ی خوبی نمود.

در دوران فیزیوپات و پس از پایان علوم پایه که رتبه‌­ی اول قطب را در آزمون جامع کسب کردم، احساس کردم که نباید صرفا به درس پرداخت و باید فعالیت‌های دیگری نیز داشته باشم. در آن دوران تدریس زیست شناسی کنکور سراسری و مشاوره دانشجویان را شروع کردم و تا دوران اینترنی به این کار ادامه دادم. دروس دوران فیزیوپات برای من جذابیت بیشتری داشتند و مانند علوم پایه خشک و بی‌احساس نبودند. در آن دوران چون استریت شده بودم و نیم نگاهی آزمون تخصص از همان زمان داشتم، کتاب‌های کمک آموزشی را هم‌زمان با جزوات فیزیوپات می­‌خواندم و تست‌های مربوط به هر کورس را به طور هم‌زمان می­زدم.

از کی وارد عرصه پژوهش شدی؟

از دوران استاجری تصمیماتم برای آزمون رزیدنتی مصمم شده بود و هم‌زمان با ورود به هر بخش، تست‌های کمک آموزشی دو مؤسسه پارسیان و گزینه برتر را می‌­زدم و فیلم‌های پارسیان را نیز می­‌دیدم. من برای خودم الزامی نگذاشتم که در یک بخش یک ماهه تمام کتب را مطالعه کنم و بازه‌های طولانی­تری برای این‌ کار انتخاب می‌­کردم. در کنار آن از رفرنس‌ها، بیماری‌های شایع‌تر و اورژانسی را یاد می­‌گرفتم تا از نظر تجربی، آن‌ها را یاد بگیرم. بنابراین بخش بالینی را سعی کردم تا به صورت پر کیس یاد بگیرم. در اواخر این دوران روش پژوهش را نیز یاد گرفتم و وارد کار تحقیقات شدم. اواخر دوران استاجری با ارزیابی خودم، این توانایی را در خودم دیدم که بدون نیاز به مرخصی برعکس روتین همه ­می­‌توانم در آزمون پره اینترنی شرکت نمایم. در نتیجه با موافقت دکتر غفاری، معاونت آموزشی وقت، دو ماه زودتر، و در آزمون میان دوره دی ماه شرکت کردم و وارد دوره‌­ی اینترنی شدم.

در دوران اینترنی با توجه به مسئولیت‌ها وکشیک‌ها اوایل خستگی را احساس می­‌کردم. اما با گذشت چند ماه توانستم خودم را با شرایط وفق بدهم و از تمامی تایم‌های پرت برای مطالعه استفاده نمودم. با توجه به پایه­ قوی‌ای که برای خودم در دوران استاجری بنا کردم، دوران اینترنی راحتی داشتم و بیشتر مباحث را مرور می­‌کردم.

در اواسط دوران استاجری با همکاری دفتر استعدادهای درخشان، در کلاس‌های آیلتس شرکت کردم و تا اواخر دوران استاجری آن را ادامه دادم. با حمایت دفتر استعداد درخشان و خانوم زلیکانی، کارگاه‌ها و همایش‌ها شرکت کردیم و با بقیه دانشجویان هم سنگ در دانشگاه‌های دیگر آشنا شدیم.

به عنوان یک فرد با تجربه و موفق در رشته­‌ی خودتون، چه پیشنهادی برای دوره‌های بعد از خودتون دارید؟

حقیقتا من هنوز در ابتدای مسیر هستم و جایگاه ویژه‌­ای نسبت به همسالان خودم ندارم. اگر بخواهم با تجربه‌­ی خودم پیشنهادی داشته باشم، حتما در زمینه­‌ی دوگانگی ماندن یا مهاجرت تصمیم منطقی بگیرید و تکلیف خودتان را با خودتان مشخص نمایید که اهداف آینده­‌ی شما در داخل کشور بوده یا خارج از این مرزها. این دوگانگی در حال حاضر بسیار رایج است و حتی وقت زیادی را از هم دوره­‌ای های من گرفته­ است. پیشنهاد دیگری که می­‌توانم داشته باشم، پژوهش را در کنار درس خواندن، تا یک حدی یاد بگیرند. حتما لازم نیست که مقاله‌­های خاصی بنویسیم، بلکه اگر صرفا با جستجوی علمی و سرچ درست آشنا باشند، می­‌توانند پزشک به‌روز و بهتری بشوند. خوب است که هم‌قطاران من در کنار درس خواندن، به بخش بالین توجه ویژه­­‌ای داشته باشند و کار بالینی را خوب یاد بگیرند. سیستم آموزشی ما بیشتر تمرکز بر بیماری‌های خاص دارد و مشکلات شایع و رایج توجه زیادی در سیستم ارزیابی و آموزشی دریافت نمی­‌کنند. بنابراین یادگیری این بخش از طبابت، می­‌تواند شما را به پزشک ماهرتری تبدیل نماید.

خبرنگار :شایان ثابتی