به گزارش مفدا گلستان در مقاله ای که در نشریه علمی، فرهنگی دانشور دانشگاه علوم پزشکی گلستان با تلاش دکتر علی جباری متخصص بیهوشی و فلوشیپ فوق تخصصی بیهوشی قلب به چاپ رسیده است آمده است که تنفس فرایندی است که از طریق آن بدن اکسیژن کسب (برای تولید انرژی) و دی‌اکسیدکربن (محصول دفعی اصلی) را دفع می‌کند. نفس را می‌توان "تبادل گازها بین موجود زنده و محیطی که در آن زندگی می‌کند" تعریف کرد.

علی جباری تصریح کرد : با این تعریف دو تنفس در موجود زنده خواهیم داشت: الف) تنفس داخلی (سلولی) : به مصرف O۲ و تولید CO۲ در بافت‌ها اطلاق می‌شود. تنفس خارجی (ریوی) : به تهویه و تبادل گازها در ریه گفته می‌شود.

 وی ادامه داد : دستگاه‌های تهویه مصنوعی یا مکانیکی وسایلی هستند که برای کمک به تنفس خارجی (ریوی) بیماران استفاده می‌شوند.

نویسنده مقاله خاطر نشان کرد: تاریخچه تنفس مصنوعی به حدود ۸۷۰ سال پیش از میلاد مسیح برمی‌گردد. در سال ۱۵۳۰ پارسلسوس (Paracelsus) سوئیسی، با به کار بردن دم آهنگری و گذاشتن آن در دهان بیمار و دمیدن آن، به ریه‌ها هوا رساند. فارست برد آمریکایی نخستین دستگاه تنفس مصنوعی مدرن را در دوران جنگ جهانی دوم ابداع کرد. در ایران کاربرد ونتیلاتور پیشینه‌ای حدود ۵۰ سال دارد.

وی افزود :در ونتیلاتور با مدهای فشاری می توان فشار دم را تنظیم کرد.زمانی که فشار مسیر هوایی به این حد برسد عمل دم خاتمه می یابد.در ونتیلاتورها پارامتری بنام زمان دم وجود دارد .هنگامی که این زمان سپری شود ، عمل دم خاتمه می یابد.

این مقاله در نشریه علمی، فرهنگی دانشور دانشگاه علوم پزشکی گلستان سال اول/پائیز ۹۹ به چاپ رسیده است.

برای دریافت متن کامل مقاله اینجا کلیلک کنید