به گزارش مفدا گلستان، دکتر لیلا کاشانی، متخصص اعصاب و روان در مقاله ای پیرامون بیماری کرونا و بحران های روحی حاصل از آن که در نشریه دانشور دانشگاه علوم پزشکی گلستان به چاپ رسیده است آورده است که نخستین عفونت شناخته شده انسانی کرونا ویروس در اوایل دسامبر ۲۰۱۹ رخ داد. این ویروس برای نخستین بار در میانه دسامبر ۲۰۱۹ در شهر ووهان چین شیوع یافته که احتمالاً ناشی از یک حیوان آلوده بوده است.

دکترکاشانی در این مقاله گفت:در ژانویه ۲۰۲۰، who (world health organization) شیوع یک بیماری جدید، کرونا ویروسی بنام کووید ۱۹ را بعنوان اورژانس سلامت عمومی اعلام کرد و در مارچ ۲۰۲۰ احتمال داد که کووید ۱۹ می‌تواند به یک پاندمی تبدیل گردد. پاندمی جدید بیماری کرونا ویروس ۲۰۱۹ به نام سندرم تنفسی حاد شدید کرونا ویروس ۲، بوسیله گونه جدید کرونا ویروس ایجاد شده است. موضوع مهم برای دولت‌ها و مراقبین سلامت ازجمله متخصصین شامل روانپزشکان در سراسر جهان شده است.

وی ادامه داد: با عبور تلفات ویروس کرونا از مرز ۱۰۰۰ نفر، سازمان بهداشت جهانی برای بیماری ناشی از آن نام رسمی کووید -۱۹ را که اشاره‌ای دارد به (کرونا)، (ویروس)، (بیماری) و سال ۲۰۱۹ انتخاب نمود.

نویسنده مقاله افزود: شیوع بین‌المللی کووید ۱۹ در چین منجر به مشکلات سلامت روان در چین و سپس کل جهان شد. لذا توجه جدی متخصصین سراسر جهان ازجمله روانپزشکان را برانگیخت. به دنبال هر واقعه استرس‌زا ازجمله بیماری‌های جدی، تظاهر علایمی ازجمله علایم اضطرابی و اتونوم پانیک شایع می‌باشد و حتی برخی بیماران، ممکن است اختلالات روانپزشکی را نشان دهند که از نظر بالینی کاملاً جدی و شدید باشند.

وی گفت: بعنوان روانپزشک، ما اختصاصاً نگران دو جنبه از این شرایط هستیم. اول اینکه بسیاری از بیماران دچار اختلالات روانپزشکی به کووید ۱۹ مبتلا شوند و دوم اینکه بیماران مبتلا به عفونت کووید ۱۹ ممکن است برخی علایم روانپزشکی شامل اضطراب، ترس، افسردگی و بی‌خوابی را نشان دهند. ما در آغاز مواجهه با پیامدهای بستری و استرس ناشی از ترس آلودگی و مرگ، بصورت اپیزود حاد اختلالات منتال نظیر اپیزودهای سایکوز، رفتارهای اعتیادی، اپیزودهای خلقی و اقدام به خودکشی هستیم.

نویسنده مقاله تاکید کرد: گسترش کووید ۱۹ و مرتالیتی ناشی از آن، می‌توان منجر به اضطراب شدید در این بیماران شود. این اضطراب  و افسردگی می‌تواند منجر به افزایش فعالیت بیماری کووید ۱۹ شود نابراین کاهش اضطراب در این بیماری ضروری است.

وی افزود : اضطراب، عصبی بودن، بی‌خوابی و دیگر علایم در بیماران کووید ۱۹ ممکن است مرتبط با وقایع استرس‌زا باشند. علاوه بر اضطراب و افسردگی، ریسک رفتارهای آسیب‌رسان به خود و دیگران نیز در اینها افزایش می‌یابد.

دکتر کاشانی گفت: یکی از عوارض ماژور پاندمی کووید ۱۹، ایزولاسیون اجتماعی و تنها ماندن افراد مبتلا و سالم می‌باشد که ارتباط قوی با اضطراب، دپرشن، اقدام به آسیب به خود و خودکشی در طول زندگی دارد.

مطالعات روی اثرات سایکولوژیک شیوع بیماری‌های عمومی قبلی، ارتباط واضح بین اضطراب مرتبط با پاندمی و علایم افزایش یافته استرس، اضطراب، نگرانی آلودگی، اضطراب سلامتی، اختلال استرس پس از سانحه و خودکشی را نشان داده‌اند.

وی خاطر نشان کرد: همچنین مطالعات قبلی طیف عمیق و وسیعی از اثرات سایکو سوشیال روی افراد در سطوح فردی، اجتماعی و بین‌المللی طی شیوع عفونت را نشان دادند. در سطح فردی، افراد احتمالا ترس بیمار شدن، ‌ مردن، درماندگی و استیگما را تجربه می‌کنند. براساس مقاله آقای دکتر ضرغامی، در این بحران اخیر انواع اختلالات روانپزشکی شامل اختلال پانیک، اختلال اضطراب منتشر، رفتارهای پرخاشگرانه ناشی از عدم کمپلیانس بیماران و نیز اضطراب فردی، رفتارهای وسواس‌گونه، اختلالات خواب و اختلال افسردگی اساسی، کرونا فوبیا به معنای ترس پاتولوژیک از ابتلای به کرونا، PTSD (Post – Traumatic Stress Disorder) ناشی از ابتلا به علایم شبه کرونا دیده شده است که در این میان اختلال افسردگی و اختلال خواب شایع‌ترین آن‌ها هستند. از طرف دیگر بسیاری از اختلالات روانپزشکی می‌تواند در خطر ابتلا به کرونا نقش داشته باشند ازجمله اختلالات اضطرابی با ایجاد استعداد روانشناختی فرد را مستعد ابتلا می‌کند.

وی ادامه داد: براساس مطالعات قبلی در پاندمی‌های قبلی ازجمله سارس، عوارض واضح روانپزشکی، با سن جوان‌تر و افزایش خود سرزنشگری، مرتبط بوده است.

در بحران اخیر، براساس مطالعه   cuiyan wang et al بیشتر از نیمی از شرکت‌کننده‌ها، اثر سایکولوژیکال ناشی از بحرانشان را در حد متوسط تا شدید و در حدود یک سومشان اضطراب متوسط تا شدید را گزارش کردند. جنس مونث، شرایط دانشجویی و علایم جسمانی اختصاصی با اثرات سایکولوژیکلال ناشی از بحران بزرگتر و سطح بالاتر استرس، اضطراب و دپرشن همراه هستند.

نویسنده مقاله خاطر نشان کرد: از طرف دیگر مدیاهای اجتماعی ممکن است منجر به اطلاع‌رسانی بیش از حد می‌شوند. که آن هم به نوبه خود ممکن است منجر به مشکلاتی در سلامت روان ازجمله ترس، اضطراب، استیگمای تقویت شده در اثر انتشار اطلاعات نادرست و شایعات خصوصاً از طریق مدیاهای اجتماعی گردد.

شواهد همچنین پیشنهاد می‌کنند که افراد در بحران شیوع بیماری‌های قابل انتقال، ممکن است علایمی شامل سایکوز، اضطراب، تروما، افکار خودکشی و پانیک را تجربه کنند. از طرفی قرنطینه طولانی مدت خصوصاً برای افرادی که تنها زندگی می‌کنند، فرسوده کننده‌تر از حدی است که فرد به جستجوی درمان برود و این منجر به عدم رسیدگی به مسایل سایکولوژیک به علت عدم مراجعه می‌شود.

وی تصریح کرد: به هر حال این که کدام تایپ از اختلالات منتال شایع هست و توزیع آن‌ها در بین جمعیت هنوز ناشناخته است. باوجود توجه اساسی به تشخیص افراد مبتلا به عفونت کووید ۱۹، تشخیص افرادی که نیازمند به خدمات مراقبتی سلامت روان بدلیل این پاندمی هستند نسبتاً مورد غفلت قرار گرفته است. لذا تردید در مورد کفایت ارزیابی و تدارک نیازهای طبی و سلامتی برای کنترل بیماری می‌تواند از دلایل منجر به اضطراب باشد.

وی در پایان اضافه کرد : بیمارستان‌های روانپزشکی و مراکز مراقبتی طولانی مدت برای بیماران روانپزشکی مزمن که شرایط ایزولاسیون علیه عفونت‌های واگیردار را ندارند، در خطر بزرگی هستند. تماس نزدیک بین بیمارانه روانپزشکی به دلیل نداشتن بینش (lnsigth) و عدم همکاری این بیماران، از عوامل خطر است.

لذا تجویز طولانی مدت دارو برای بیماران، باتوجه به تداخلات احتمالی آن‌ها با داروهای مورد استفاده به عنوان ضد کرونا، برای بیماران سرپایی با علایم پایدار (stable) و خصوصاً نظارت از راه دور (Tele monitoring) توصیه می‌شود.

این مقاله در نشریه علمی، فرهنگی دانشور دانشگاه علوم پزشکی گلستان، سال اول /شماره اول/پاییز۹۹ به چاپ رسیده است.

برای دریافت مقاله اینجا کلیلک کنید