٢۵) و باز ستایش خدای متعال را آن ستایش و حمدی که مقرب ترین فرشتگان او و بهترین خلق او بر ذات پاکش و پسندیده تر حمدکنندگان نزد حضرتش به جای می آورند.

٢۶) حمدی که فضیلت و برتری آن بر سایر حمد و ثناها مانند برتری پروردگار بر تمام خلق باشد.

٢۷) باز خدا را حمد کنیم در مقابل هر نعمتی که از او به ما عطا شده و بر جمیع گذشتگان و بازماندگان بندگانش عطا کرده حمدی که عدد آن مانند جمیع موجوداتی که علم بی انتهایش بر آنها احاطه دارد باشد و در مقابل هریک از آن موجودات به اضعاف مضاعف همه آنها خدا را حمد و ستایش کنیم حمدی که ابدی و سرمدی و تا انتهای روز قیامت رسد.

٢۸) حمدی که حدّش بی نهایت و حسابش بی شمار و مقدارش نامتناهی و زمانش نامنقطع باشد.

٢۹) حمدی که ما را به مقام اطاعتش و اصل گرداند و موجب عفو و سبب رضا و خشنودی او و وسیله ی مغفرت و آمرزش گردد حمدی که ما را راهنما به سوی بهشت او شود و از نقمت و عذابش محفوظ دارد و از غضبش ایمن گرداند و آن حمد ما را بر اطاعت و بندگیش مؤید و موفق بدارد و از معصیتش مانع گردد و بر ادای حق ربوبیّت و انجام وظائف عبودیت یاری کند.

۳٠) حمدی که ما به آن حمد سعادت یابیم که در زمره ی اهل سعادت از اولیای حق و دوستان خدا باشیم و در صفت شهیدان به تیغ دشمنان خدا محشور شویم که البته او، ولی خلق و سلطان ملک وجود و خدای ستوده صفات است.

منبع: صحیفه سجادیه