چهارشنبه ۵ آذر ۱۳۹۹ - ۰۷:۱۵

یادداشت روز جهانی منع خشونت علیه زنان/زنان پایه­‌گذار نسل آتی کشور

مازندران/روز منع خشونت علیه زنان

خانه محل امن و امان است؛ و قانون باید با کسی که در این فضای امن خشونتی وارد می‌کند، سختگیرانه‌تر از غریبه‌ها یا بقیه انواع خشونت برخورد کند.

نقش زنان در پیش­برد علم و مفاهیم عمیق علمی نقش چشمگیری است. آن‌ها نقش مهمی در پیشرفت­‌های علمی و حیات اجتماعی کشور ایفا می­نمایند. بر این اساس زنان نه تنها به عنوان نیمی از نیروهای تأثیرگذار جامعه به شمار می­روند بلکه به عنوان پایه­‌گذار نسل آتی کشور نقشی فراتر از آنچه ایفا می‌کنند، بر عهده دارند. اما در سراسر جهان، زنان به دلایل مختلف جنس دوم شناخته شده و در معرض خشونت بوده‌اند تا زمانی که شروع به صحبت درباره متوقف کردن این خشونت کرده‌اند؛ در همین رابطه مجمع عمومی سازمان ملل متحد ۲۵ نوامبر را روز جهانی منع خشونت علیه زنان نامیده است. چند سال است در ایران هم تلاش می‌شود قانونی برای منع خشونت علیه زنان تدوین شود. این لایحه بعد از گذشت حدود پنج سال تلاش با نام صیانت، کرامت و تامین امنیت بانوان در برابر خشونت، نهایی و متن آن منتشر شد.

بحث خشونت علیه زنان، دسته بندی‌های مختلفی وجود دارد:

دسته اول خشونت‌های جسمی و فیزیکی است که انواع اقسام خشونت‌های فیزیکی را شامل می‌شود.

 دسته دوم خشونت جنسی است که از تجاوز گرفته تا و حتی ارسال عکس‌ها و فیلم‌های مستهجن برای یک زن را شامل می‌شود.

دسته سوم خشونت روانی است، موضوعاتی مثل تحقیر، توهین، بی احترامی‌های مختلف و افترا و ...

 دسته چهارم خشونت اقتصادی است. به این معنی که مال زن از او گرفته شود و مثلا پولی که به واسطه کار کردن به دست آورده از او گرفته شود یا نفقه از زن دریغ شود.

دسته بندی‌ها مختلف هستند. حتی موردی وجود دارد به اسم بی‌توجهی و غفلت و خیلی از زنان گلایه دارند که شوهرمان ما را در خانه نادیده می‌گیرد. ممکن است مرد همسرش را کتک نزند اما همین که همسرش را مورد بی‌توجهی و غفلت قرار می‌دهد، نوعی از خشونت است.

شرایط خاص زنان در جامعه و نگاه خاصی که به آنها، خصوصا درباره بحث خشونت خانگی به عنوان جنس دوم وجود دارد، دلیلی است که ما اصرار می‌کنیم در این باره قانون خاص وجود داشته باشد و این‌که وقتی شخصی از اقوام درجه یک، یک زن مثل همسر، پدر، برادر و... خشونتی را به زنی اعمال می‌کند، قانونگذار باید با آنها سخت‌گیرانه‌تر برخورد کند.

شرایط خاص زنان در جامعه و نگاه خاصی که به آنها، خصوصا درباره بحث خشونت خانگی به عنوان جنس دوم وجود دارد، دلیلی است که ما اصرار می‌کنیم در این باره قانون خاص وجود داشته باشد و این‌که وقتی شخصی از اقوام درجه یک، یک زن مثل همسر، پدر، برادر و... خشونتی را به زنی اعمال می‌کند، قانونگذار باید با آنها سخت‌گیرانه‌تر برخورد کند. چون خانه محل امن و امان است؛ و قانون باید با کسی که در این فضای امن خشونتی وارد می‌کند، سختگیرانه‌تر از غریبه‌ها یا بقیه انواع خشونت برخورد کند.

نوع مجازات‌ها و نوع حمایتی که قانون از فرد بزه دیده می‌کند یا مجازاتی که برای فرد بزهکار در نظر می‌گیرد، مشخص شود و با شرایطی که در آن اتفاق افتاده است متناسب باشد. بعضا حتی ممکن است یک مرد با دوره‌های آموزشی و مددکاری از این رفتار خشونت ورزانه دست بکشد و نیازی به زندان رفتن یا پرداخت دیه نداشته باشد؛ چون اگر بخواهیم خیلی زیاد روی مجازات مانور بدهیم ممکن است بسیاری از زن‌ها شرایط معیشتی و اقتصادی مناسبی نداشته باشند که بخواهند از شوهرشان شکایت کنند و اگر شوهرشان به زندان برود، عملا آن زن درزندگی روزمره‌اش دچار مشکل خواهد شد؛ به همین دلیل خیلی از زن‌ها عطای شکایت کردن را به لقای آن می‌بخشند. نگاه قانون، نگاهی مجازات محور است و به همین دلیل بخش‌هایی از آن کارایی ندارد.

گرداورنده: نسترن عسگری

ارسال نظر

    • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
    • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.