به گزارش مفدا - گناباد، شعر محتشم را باز می‌خواند "گویا عزای اشرف اولاد آدم است..."

علم‌ها هنوز در کوچه‌ها برپا هستند؛ پرچم‌های روضه در گوشه و کنار شهر دیده می‌شوند.

به یاد روزی که سخت‌ترین روز برای آدم وعالم بود، شیعه در آتش می‌سوزد.

امسال اگر خودمان پیش آقا نرفتیم، دل‌هایمان را که می‌توانیم بفرستیم؟

نمیتوانیم؟

پای پیاده؛

ای دل! تا کربلا سفر کن.

مسیر نجف تا کربلا.... شور دیگری دارد.

زائران از ابتدای مسیر، با کوله‌ای سبک و کفش‌هایی ساده، آذوقه‌ای اندک، از شهر نجف پای در جاده عاشقی می‌گذارند.

پیراهن تعلقات ومادیات را در همان ابتدای مسیر از خود جدا کرده‌اند و با پای دل، قدم قدم پیش می‌روند. آسمان دلشان بی‌تاب رسیدن به حرم حسین(ع) است و دست‌هایشان تشنه لمس ضریح مطهر آن حضرت.

زائران همچون زینب(س) بی‌تاب‌اند، همانند او که با تمام خستگی‌اش خود را در اربعین به تو رساند تا پاره پاره‌های قلبش، در کنار تو آرام گیرد.

ای حسین!

مغناطیس عشق سالیان سال است که مشتاقان را، پای پیاده به سوی تو رهسپار کرده است تا پذیرایشان باشی،

ای حسین، ای امام مهربانی‌ها؛

دل ما نیز به سمت حرم تو رهسپار شده است، پس با نگاه پرمهرت قلب ما را نیز سرشار از نور و معرفت کن و آرامش را نصیب قلب‌هایمان بگردان.

حسین؛ زیباترین نامی است که در شناسنامه بشر نوشته اند.

حسین؛ میزان سنجش صداقت آدمی است.

حسین؛ تفسیر بعثت، ترجمان نبوت و معنای امامت است.

قبول ولایت حسین، برات آزادی انسان از جهنم پلیدی است و راه حسین، کوتاه‌ترین راه رسیدن به بهشت است.

ای کسانیکه به زیارت مولایمان شرفیاب میشوید؛

از قول جاماندگان اربعین به مولایمان بگویید:

ای آقایی که قوانین عبور را در مرزها  به هم میزنی و قانون عاشقی را حاکم میکنی، کنار پل صراط منتظر کرمت می‌مانیم.

تا بیایی قوانین عبور را کنار بزنی و عاشقانت را بی حساب عبور بدهی...

در این روزهای عاشقی همدیگر را از دعای خیر محروم نکنیم.

یادداشت از یگانه باقرزاده بهابادی و سارا میری شهری، اعضای سرویس فرهنگی مفدا گناباد

طراح پوستر: محمدرضا زحمتکش، عضو گروه گرافیک مفدا گناباد