به گزارش مفدا حجت الاسلام عبدالهادی مسعودی در مراسم رونمایی از کتاب «بنیان‌های کاربست روایات طبی»که در بخش قرآن و سلامت بیست و هفتمین نمایشگاه بین المللی قرآن کریم برگزار شد در خصوص اهمیت این کتاب گفت: در خصوص چیزی که وجود دارد سه سؤال چرایی، چیستی و این که به وجود می‌آید یا خیر پرسیده می‌شود. در مورد این کتاب سؤال سوم دیگر مطرح نیست زیرا به لطف خدا کتاب به وجود آمده است اما دو سؤال قبل وجود دارد این که این کتاب چیست و چرا به وجود آمده است؟.

قائم مقام رییس دانشگاه قرآن و حدیث با بیان این که در خصوص چیستی سه نکته وجود دارد ابراز داشت: از نظر تاریخ برای این که بدانیم در کدام نقطه قرار داریم نیاز به کنده شدن و بیرون آمدن از جایگاه خود داریم تا با معرفتی به اصطلاح درجه دو و شناختی بالاتر به جای خودمان در آن لحظه بر گذر تاریخ نگاه کنیم.

وی تاکید کرد: در این صورت می‌بینیم ما در عصری قرار داریم که که نگاه‌ها به ظرفیت‌های متون اسلامی تغییر پیدا کرده است به این معنا که اگر در ۵۰ سال قبل می‌پرسیدند آب قلیل چگونه پاک می‌کند، ۱۰ سال بعد این سؤال را مطرح می‌کنند که ماشین لباس شویی چگونه پاک می‌کند و امروز این سؤال مطرح می‌شود که اصولا پاکی چیست؟.

مسعودی خاطر نشان کرد: بر همین اساس باید این سؤال را پاسخ داد که آیا متون اسلامی می‌توانند نجات بخش انسان در عرصه جسم و صاحت روح باشند؟ ما اکنون در این لحظه تاریخی قرار داریم. هنگامی که نظرات مختلفی در پاسخ به این سؤال مطرح می‌شود نسل جدید و علمی با پرسش‌های متعدد و متنوع روبه رو می‌شود.

قائم مقام رییس دانشگاه قرآن و حدیث با تاکید بر اینکه در این میانه سه نگاه را می‌توان دسته بندی کرد اظهار داشت: یک نگاه حداکثری به دین وجود دارد. نگاه اول معتقد است دین در همه قلمروها دخالت کند، نگاه دوم نگاهی حداقلی است که معتقد است دین تنها برای آخرت و اخلاق و جهان بزرخ مفید است و یک نگاه میانه که اعتقاد دارد هر چه که به هدایت انسان مربوط است در حوزه دین است و هر چه در حوزه هدایت نیست دین در خصوص آن تکلیفی ندارد.

وی با تاکید بر اینکه در متون دینی سه درجه از پذیرش  و مقبولیت داریم خاطر نشان کرد: یک درجه ساده لوحانه است و به اصطلاح اخباری نگری که نگرشی تفریطی است، دومین درجه رد گستاخانه است که افراط در برابر درجه ساده لوحانه می‌باشد و سومین درجه در میانه نگاه صلبی و پذیرش قرار دارد که همان نگاه نقادانه است.

مسعودی بیان داشت: کتاب «بنیان‌های کاربست روایات طبی» حاصل مقاله‌های برپایه این دیدگاه نقادانه است. دیدگاهی که از دین انتظار هدایت شدن روح را دارد؛ بدون نگاه حداکثری و حداقلی و در مواجه با متون دینی نه رد گستاخانه و نه پذیرش ساده لوحانه را می‌پذیرد بلکه به دنبال نگاه نقادانه است و نقد همیشه به معنای رد نیست.

قائم مقام رییس دانشگاه قرآن و حدیث یادآور شد: در میان متون دینی و روایات مشخص است که چه تعداد حدیث قابل قبول وجود دارد و چه تعداد حدیث غیر قابل قبول و حدیث نما داریم. پیش از ورود به مرحله دانش سازی یعنی دانش بین رشته‌ای که برخوردار از دو گفتمان پزشکی و حدیثی و متون دینی نیازمند یک پایه‌های نظری هستیم که در این کتاب در مقاله دکتر طباطبائی به آن اشاره شده است.

وی افزود: بر اساس برخی نظرات روایات طبی به شش دسته پیشگیری، بهداشت، اخلاق پزشکی، حقوق پزشکی، ماجورانه‌ها و درمان تقسیم می‌شوند. من بر اساس این تقسیم بندی مشکلی را بیان کردم و آن این که متلاسفانه در این شش دسته از روایات در خصوص آن چه که ما بیشتر روایات داریم کمتر پژوهیده شده است و در آن عرصه‌ای که کمتر حدیث معتبر داریم بیشتر پژوهیده شده است.

مسعودی بیان داشت: در عرصه درمانگری تعداد احادیث صحیح و مستندمان اندک است. بر اساس آماری که دکتر طباطبایی استخراج کرده؛ شش هزار حدیث طبی داریم که ۸۰ درصد این احادیث یعنی چیزی حدود چهار هزار و ۸۰۰ حدیث بدون سند معتبر هستند و ۲۰ درصد باقی مانده نیز تنها پنج درصد سند معتبر دارند یعنی حدود ۳۰۰ حدیث معتبر وجود دارد.

قائم مقام رییس دانشگاه قرآن و حدیث اضافه کرد: در عرصه کل درمانگری ۳۰۰ حدیث معتبر هم نداریم اما متاسفانه اکثر چیزی که به نام طب سنتی و اسلامی ارائه می‌شود در حوزه درمانگری است و آن هم درمانگری ادعایی، پس مشکل این است که احادیث بسیار خوبی که در مورد بهداشت، پیشگیری و خواص خوراکی‌ها داریم را کنار گذاشتیم و بیشتر به رساله ذهبیه و طب الائمه و طب النبی که اکثرا اسناد ندارند یا اسناد ضعیفی دارند پرداخته‌ایم.

وی ادامه داد: این کتاب «بنیان‌های کاربست روایات طبی»به این موارد پرداخته است ما بر اساس رسالت تاریخی که در این لحظه زمانی حس کردیم معتقد شدیم باید رویکرد اعتدالی به احادیث طبی را با اندیشمندان این حوزه در میان بگذاریم. این احادیث را نه قدسی محض غیر قابل نقد بدانیم که حدیث با سنت متفاوت است و شان آن حکایت است، نه آن‌ها را قدسی غیر قابل آزمایش بدانیم و نه در حد طب العرب و طب عطاران و دورگردها بدانیم. به واقع در بخشی از حوزه‌های بهداشت، سلامت و پزشکی احادیث قابل اتکایی داریم که به سان مرواریدی در کاه است و به این حد نیازمند پالایاش این احادیث هستیم.